Hodja Nasreddin
is een legendarische figuur die naar alle waarschijnlijkheid leefde tussen 1208 en 1284 in Anatolië, centraal Turkije. Al gedurende zijn leven deden vele verhalen over hem de ronde. Na zijn dood hebben deze zich vanuit Turkije steeds verder verspreid over de wereld; via Perzië en Arabië naar Afrika en via de zijderoute naar India en China. Ook in Europa is Nasreddin Hodja geen onbekende. Er zijn dan ook heel wat namen waaronder hij schuilgaat; Mulla Nasr al-din, maar ook Juha of Mushfiqi.
De naam Nasreddin betekent letterlijk 'glorie van het geloof'. De titel Moela staat dan ook voor dorpspriester. Ook bekleedde hij functies als leraar (Hodja) en rechter (Kadi).
Nasreddin is vooral een slimme en snelle prater met een onnavolgbare manier van redeneren. Het resultaat van zijn humor is altijd dat je als luisteraar gedwongen wordt je eigen vastgeroeste manier van denken los te laten. Hij is, ondanks zijn soms botte manier van doen, sympathiek en niet onder één hoedje te vangen. Bijvoorbeeld:
"Hodja, waarom strooi je toch altijd broodkruimels in je tuin?"
"Om de tijgers weg te houden."
"Maar Hodja, er zijn hier in de wijde omtrek geen tijgers te vinden…!"
"Dat bedoel ik. Effectief, of niet soms…?!"
Ufuk Kobas zegt over 'De verhalen van Nasreddin zijn vol van tegenspraak: soms is hij rijk en vertoeft hij aan de hoven van de sultan, dan weer is hij zo arm dat hij niet eens een maaltijd kan kopen.[…] Maar één gegeven is constant: Nasreddin leeft altijd in een onderdrukte situatie, waarin hij telkens door middel van een grap de hogergeplaatsten op hun nummer zet, of het egoïsme van zijn lotgenoot-medemens kritiseert.'
De bekendste beeltenis van hem is Nasreddin, achterstevoren zittend op een ezeltje.
Op een dag reed Hodja op zijn ezel, zijn neus in de richting van de staart.
"Hodja," riepen de mensen, "kan je geen ezel rijden? Je gezicht moet dezelfde kant uitkijken als dat van de ezel."
"Als jullie denken dat ik verkeerd zit, hebben jullie het mis,"antwoordde Hodja. "Het is deze stomme ezel die achterstevoren loopt."

Een beeld van Nasreddin in Uzbekistan

Nasreddin Hodha in de wereld Nasreddin Hodscha Duitsland Nasr Eddin Hodja Frankrijk Nastradhin Chotzas Griekenland Mulla Nasruddin Iran Nasreddin Hogia Italie Nasreddin Hoja Kazakhstan Nasreddin Afandi Kyrgyzstan Stradin Hoca Macedonia Maulana Nasruddin Maleisie Dhja Marokko Molla Nesiruddin Pakistan Hodza Nasredin Polen Nastratin Hogea Roemenie Hodja Nasreddine Rusland Nasreddin Hodja Spanje Nasreddin Hoca Turkije Nasreddin Ependi Turkmenistan Khodja Nasreddin Uzbekistan Nasruddin Hodza Joegoslavie Nasreddin Hodja Zweden Hoe heet Nasreddin in jouw geboorteland? (Of van jouw ouders). Volgens ons is hij in minstens 40 landen bekend. Dus de lijst hierboven kan flink groter! Stuur de naam als je wilt op naar

Een raadsel van de Hodja:
DE RACE NAAR MEKKA
De oude Ahmed was een merkwaardig man, zowel bij zijn leven als na zijn dood. Zijn testament bepaalde, dat zijn beide zoons een race per kameel naar Mekka moesten houden. Al zijn bezittingen zouden gaan naar degene wiens kameel het laatst aankwam. De zoons, die steeds grote eerbied voor hun vader hadden getoond en zeer gehoorzaam waren, deden hun uiterste best om zijn wens uit te voeren, maar ze hadden daarmee de grootste moeite.. Elk van hen was er natuurlijk op gebrand de begeerlijke prijs in de wacht te slepen in een eerlijke wedstrijd. Geen van beiden leekdus geen grote haastte hebben om in Mekka te arriveren. Maar zij wilden ook voldoen aan hun godsdienstige plichten om binnen de vastgestelde tijd in Mekka te zijn voor de jaarlijkse bedevaart. Zij treuzelden, talmden, deden het kalm aan, deden stappen terug, waarbij elk hoopte, dat de ander zich vergissen zou en het eerst in Mekka zou aankomen. De race was al twee weken aan de gang, toen ze afstapten, doodop, hongerig en terneergeslagen, en weenden met de armen om elkaars schouders. Juist op dat moment kwam toevallig Nasreddin Hodja voorbij en hij bleef staan om naar de reden van hun verdriet te vragen. Ze vertelden hun droevig lot, terwijl hij aandachtig toeluisterde. Toen ze klaar waren met hun verhaal, zei hij: "Uw moeilijkheden zijn niet zo groot als u denkt", en hij vertelde hun, hoe zij de wens van hun vader zonder verwijl konden uitvoeren. Zodra Nasreddin uitgesproken was, sprongen de broers op de kamelen en spoedden zich op topsnelheid naar Mekka.
Wat had Nasreddin Hodja gezegd waardoor ze voldeden aan hun vaders wens en ook nog op tijd voor de bedevaart waren?

Toets vertel in op het toetsenbord en je krijgt het antwoord
maar denk eerst eens na!!

---

Anansi de SPIN

Anansi de Spin komt oorspronkelijk uit de West-Afrikaanse mythologie. De Ashanti uit Ghana vertellen van oudsher over de spin die een draad spon van het hemelrijk van de luchtgod Nyami naar de aarde, en zo de verhalen in de wereld heeft gebracht.

Mythische verhalen over de oorsprong der dingen, over het waarom van het gedrag van mensen en dieren, over ziekte en over dood. Ook leerde hij de mensen hoe het land te bewerken, te zaaien en te oogsten.
Toen veel West-Afrikanen naar het Caribisch gebied werden verscheept, ontstond er een nieuw verhaal over Anansi: hij zou Walvis opdracht gegeven hebben een van zijn spinnedraden in zijn bek te nemen en daarmee naar de overkant te zwemmen. De oudste zoon van Anansi werd er vervolgens op uitgestuurd over die draad naar de nieuwe wereld te lopen en de mensen daar van de avonturen van Anansi op de hoogte te houden.

Maar Anansi de Spin kent ook een ander gezicht. Verhalen die doen denken aan Reynaard de Vos, of de typische trickster-verhalen over de Noord-Amerikaanse Coyote. Verhalen over een aartslui dier met voortdurende honger naar voedsel en rijkdom en dat bijna iedereen te slim af is, zeker de sterkere dieren, behalve wanneer hij er volkomen op rekent iedereen naar zijn pijpen te laten dansen, om dan flink op zijn nummer gezet te worden.
De spinneman Anansi is, als cultureel erfgoed, samen met de slaven, van Afrika naar het Caribische gebied getransporteerd. Mede daar kreeg Anansi samen met zijn vrouw Ma Akoeba nieuwe namen, karaktereigenschappen en nieuwe verhalen toegeschreven. Noni Lichtveld schrijft: 'Er gaan honderden verhalen rond over zijn heldendaden en stommiteiten. Hij is een slimme grapjas, een slechte leermeester en een onbeschaamde gulzigaard, waarvan je nooit weet wat je kunt verwachten… Hij kan een vindingrijke vriend zijn of een handige bedrieger.' (Lichtveld 1997: blz. 7)

Dit soort verhalen bereikte niet voor niets een grote populariteit onder de toenmalige slaven. Zo komen een aantal thema's telkens terug: eten & honger, rijk & arm, werken & nietsdoen. Anansi was door zijn schranderheid immers iedereen te slim af en wist -zonder er hard voor te werken- de sterkeren en machtigen een loer te draaien; zo konden de slaven in verkapte vorm hun kritiek uiten op hun situatie. Maar ook was de humor die uit de verhalen spreekt een noodzakelijk ingrediënt om de omstandigheden beter te kunnen dragen.

De landen waar Anansi zich ophoudt hebben zich behoorlijk uitgebreid: van Suriname tot in het zuiden van de Verenigde Staten. Toen veel Nederlanders vanuit die gewesten naar Nederland emigreerden, namen zij op hun beurt Anansi mee naar dit land.