|
|
Tijl
neemt de graaf van Hessen flink bij de neus door te doen alsof hij een
muurschildering maakt met een zeer speciale verf, die alleen zichtbaar
is voor mensen met volledig adellijk bloed.
Op
de kermis vertoont Tijl zijn kunsten,
maar een grappenmaker wil ook wel eens rustig een dutje doen. Hij kruipt
in een lege bijenkorf en valt in een diepe slaap. Voordat hij het in
de gaten heeft wordt de korf met Tijl
erin gestolen door twee dieven.
Tijl
Uilenspiegel doet dat wat hij goed kan: mensen beetnemen. Een ezel doet
ook wat hij goed kan: eten en i-a balken. Samen nemen zij een professor
van de universiteit van Erfurt in de maling, die gelooft dat Tijl
een ezel het lezen kan leren.
Ondanks
tegenwerking van zijn moeder spant Tijl
een hoog koord boven de markt in Damme. Hij slaagt er in om de grote
mensen uit hun evenwicht te brengen terwijl de kinderen zijn grap doorhebben
en plezier maken.
De
buurman van Uilenspiegel neemt Tijl
in vertrouwen. Deze geeft hem advies over hoe hij kan voorkomen dat
hij zijn geslachte varken met anderen moet delen. Zeg gewoon dat-ie
gestolen is!
Tijl
is in de paardenhandel terecht gekomen. Wanneer hij na veel loven en
bieden een paard voor 24 gulden kan kopen, betaalt hij nu alvast de
ene helft en blijft hij de paardenkoopman de andere helft schuldig.
Met behulp van een taalgrap hoeft hij de andere twaalf gulden echter
nooit te hoeven betalen.
Onze
grappenmaker ziet een boer een koe aan een touw voortslepen. Even daarachter
loopt een niet al te slimme jongeman. Tijl
stelt hem voor de koe los te maken en de jongen aan het touw vast te
binden. Dat wordt lachen wanneer de boer op de markt aankomt!
Een
bakker neemt Uilenspiegel in dienst, maar ontslaat hem als deze zijn
opdrachten wel al te letterlijk uitvoert.
Tijl
is acrobaat op de Kermis van Mechelen, maar hij besluit te verkondigen
dat hij van het hoogste dak van de stad naar beneden zal vliegen. Komt
dat zien! Komt dat zien!
Uilenspiegel
werkt als knecht bij een schoenmaker en hij helpt hem als deze vraagt
een pot vette soep te maken voor een goede klant. Hij gebruikt erwten,
vlees, brood, uien en een handvol zout, maar waar is de boter. Ach,
vet is vet, denkt Tijl en doet zijn
best...
Tijl
Uilenspiegel biedt zijn diensten als wonderdokter bij het ziekenhuis
van Neurenberg aan. Met behulp van een slim, maar luguber plannetje
lukt het hem om binnen een dag een heel ziekenhuis van zijn zieken te
ontdoen. Maar of ze genezen zijn?
|
TIJL UILENSPIEGEL is een legendarische deugniet en een authentieke vrijbuiter, die iedereen voor de gek hield.
Door zijn streken was hij zowel geliefd als gevreesd. Als een ware spiegel
liet hij de mensen zien zoals ze werkelijk waren, met al hun eigenaardigheden,
hun goede en slechte eigenschappen. Een oproerkraaier die alle regels
en wetten aan zijn laars lapte, en daarmee juist de aandacht op alle
geldende en (on)uitgesproken regels wist te vestigen. Zijn naam - Uilenspiegel-
zegt het al ik ben u lieden spiegel. Sinds ongeveer 1500, toen de eerste boeken over hem verschenen, is hij bekend gebleven omdat hij een grote onafhankelijkheid toonde en werkelijk anders durfde te zijn dan anderen door grote risico's te nemen. Maar of hij ook werkelijk bestaan heeft, of een creatie is van een geniale anonieme schrijver, is niet met zekerheid te zeggen. Mogelijk
heeft een dergelijk figuur bestaan in het tegenwoordige Duitsland of
misschien zelfs in de Lage Landen. Misschien door de grote reislust
van Tijl zelf, zoals uit de verhalen blijkt, zijn zijn verhalen over
een groot gebied verspreid en zijn er door de eeuwen heen allerlei verhalen
over hem ontstaan.
Tijl Uilenspiegel
heeft allerlei manieren om aan geld te komen. Ooit was hij op
de markt in Arnhem. Luid riep hij: Tijl Uilenspiegel leest uw
gedachten!!!!
|
Tijl was meestal platzak en gebruikte zijn streken dan ook om aan wat
geld te komen. Daarin schuwt hij het conflict niet, dat al snel ontstaat
wanneer Tijl de uitspraken van de mensen volkomen letterlijk neemt,
en ze daarmee een koekje van eigen deeg geeft. 
Maar ook is zijn tegendraadse gedrag, als rechtgeaarde boerenzoon, nog
al eens gekant tegen de stedelingen. Zijn gedrag was overigens zo bedreigend
voor de autoriteiten, dat boeken over zijn streken een periode lang
niet verkocht mochten worden!