Als in Japan de kersenbomen in bloei staan, trekken Japanners massaal de parken in beladen met manden vol voedsel, veelkeurige zitkleden en goeie zin. Het is Lente!


De Japanner heeft een bijzondere binding met de natuur. Men ziet in de natuur een parallel met het leven van de mens. Het ontluiken van de natuur in het voorjaar, de kracht van de natuur in de zomer, het naderend verval in de herfst en de uiteindelijke en onvermijdelijke dood in de winter. Bloemen spelen daarin een grote rol en hebben ook nog vaak een religieuze betekenis, zoals de lotus voor het boeddhisme en het bloemschikken (ikebana) dat uit de boeddhistische wereld komt. Men ziet overal in Japan veel afbeeldingen van bloemen, in schilderijen, op kimono's en zij zijn vaak verwerkt in de wapens van belangrijke families, zoals chrysanten in het wapen van de Tokugawafamilie. Door de eeuwen heen speelde in deze beleving de kersenbloesem, ook wel sierkers of prunus (prunus serrulata) genoemd, een hoofdrol. In Japan spreekt men van de sakura. Het is met deze kersenbloesem alsof na een koude winter de aarde alle energie heeft samengeperst in de schitterende bloei van deze bloem. Hoe hevig en schitterend de bloei ook is, zij is, net als het leven, van kortstondige duur. Het verwaaien van de bloesems tekent het einde van het leven. Ook heeft de natuur met regen en wind invloed op de lengte van de bloei, zoals ook in het menselijk leven de natuur zijn invloed heeft en de mens maar een nietig schepsel is, een willoos slachtoffer van de grillen van de natuur.

Ook vanuit een confucianistische ethiek is er een aspect aan toegevoegd: zoals niet alle bomen en bloemen even mooi bloeien zo dient ook elk mens genoegen te nemen met de plaats die de natuur hem heeft toebedeeld.