Nationale Dag. Op 1 oktober 1949 kondigde Mao Zedong de stichting van de Volksrepubliek China af. De hele week (t/m 7 oktober) is bekend onder de naam "National Day Golden Week" en is iedereen vrij.
In 1911 leidde een militaire opstand tegen de Qing-dynastie tot de afzetting van de laatste Chinese keizer. In de daarop volgende periode streden verschuivende coalities van provinciale krijgsheren met elkaar om de macht. In de jaren twintig richtte Sun Yat-sen met hulp van de Sovjet-Unie de Kuomintang op, met als doel de eenheid in het land te herstellen. Na zijn dood nam Chiang Kai-shek de leiding over de Kuomintang (KMT). Hij slaagde erin grote delen van het zuiden en midden van China onder controle te houden. In 1927 verbrak Chiang zijn aanvankelijke bondgenootschap met de communisten, die zich vervolgens tijdens hun zogenaamde Lange Mars reorganiseerden onder leiding van Mao Zedong. De hevige strijd tussen beide partijen werd slechts onderbroken door een gezamenlijk optreden tegen de Japanners, die van 1931 tot 1945 delen van China bezetten. Na 1945 werd de strijd tussen de KMT en de Chinese Communistische Partij (CCP) hervat en in 1949 in het voordeel van de laatste beslecht: Chiang Kai-shek’s KMT werd van het vasteland verdreven en behield alleen de controle over Taiwan (en een aantal kleinere eilandjes voor de kust van China).
Op 1 oktober 1949 kondigde Mao de stichting van de Volksrepubliek China af. In de vroege jaren vijftig werd het door oorlog verwoeste land volgens Sovjet-model opgebouwd. In 1958 brak Mao met dit model en kondigde een nieuw economisch programma aan, de Grote Sprong Voorwaarts, gericht op snelle groei van de agrarische en industriële productie. Slechte planning en mislukte oogsten leidden echter tot de grote hongersnood van 1960-61, waarbij omstreeks een miljoen Chinezen omkwam. Tijdens de Culturele Revolutie (1966-76) keerde Mao zich tot het volk om zich te ontdoen van zijn rivalen binnen de partijhië rarchie, die hij beschuldigde van pragmatisme en revisionisme. Het land bevond zich gedurende de Culturele Revolutie in een staat van politieke en sociale chaos. Na de dood van Mao in 1976 werden zijn meest prominente volgelingen gearresteerd, de zogeheten ‘Bende van Vier’, onder wie zijn echtgenote.
Onder Mao's aangewezen opvolger, Hua Guofeng, brak een tijdperk van normalisering aan, dat werd versterkt door de terugkeer van Deng Xiaoping - één van de meest seniore pragmatici die de Culturele Revolutie overleefden - in het centrum van de macht. Deng zette in 1978 met zijn ‘open deur’-politiek ingrijpende economische hervormingen in gang, die een ongekende expansie van de Chinese economie mogelijk maakten. Het beleid van Deng werd voortgezet door zijn opvolgers Jiang Zemin (1993-2003) en Hu Jintao (vanaf 2003).
