De oorsprong van Laos als eenheidsstaat gaat terug naar de opkomst van het koninkrijk van Lan Xang Hom Khao in de 14e eeuw. Het koninkrijk Laos splitste zich eind 18e eeuw in drie koninkrijken die onder het gezag vielen van Siam (Thailand). In 1893 werden deze koninkrijken ingelijfd bij het Franse Indochina. Het land herkreeg zijn onafhankelijkheid in 1954. In 1959 pleegde het leger een coup. De communistische beweging Pathet Lao ging ondergronds en ging in 1963 over tot gewapend verzet. In de jaren zestig van de vorige eeuw raakte Laos betrokken bij de Vietnamoorlog en werd zwaar getroffen door Amerikaanse bombardementen boven het "Ho Chi Minh-pad". In 1975 nam de Pathet Lao de macht over. Koning Savang Vathana werd afgezet en de Democratische Volksrepubliek Laos werd uitgeroepen. Sindsdien is het land geregeerd door de Laos Revolutionaire Volkspartij ("LPRP").

De grondwet van 1991 (de eerste sinds 1975) kent op papier een scheiding van machten, maar in werkelijkheid is Laos een communistische eenpartijstaat waarin de LPRP exclusieve macht heeft over alle staatsorganen. Aan het hoofd van de partij staat een Politbureau van 10 leden en een Centraal Comité van 53 leden. Partijcongressen worden elke vijf jaar georganiseerd. De LPRP is verantwoordelijk voor het beleid in brede zin; de regering voert het dagelijks bestuur. De ministerraad is het hoogste uitvoerende orgaan. De president is bevoegd om, na goedkeuring door de Nationale Assemblee, de premier en overige leden van de ministerraad te benoemen en te ontslaan. De Nationale Assemblee bestaat uit één kamer met 109 gekozen zetels en is formeel aangewezen als wetgevend orgaan dat toezicht houdt op de regering. Het leger is – zoals in het gehele politieke spectrum - sterk in de Nationale Assemblee vertegenwoordigd.