Op 30 september 1965 werd Botswana onafhankelijk van Groot-Brittannië.

Botswana werd al duizenden jaren voor Christus door volkeren Khoi en San bewoond. In het Noord- Westen zijn sporen gevonden van zo’n 17.000 jaar B.C. Enige eeuwen later vestigden zich ook Bantu-sprekers in dit gebied. Rond 1200-1400 verspreidde een aantal machtige Sotho dynastieën zich vanuit de Transvaal. Deze Tswana (Central Sotho) dynastieën versterkten zich rond de 16e eeuw en organiseerden zich, rond de 19e eeuw, in staten. Gedurende de 17e en 18e eeuw werd het huidige Botswana bewoond door een voornamelijk Setswana sprekende bevolking. Vanaf begin 19e eeuw bereikten ook Europeanen deze regio. Eind 19e eeuw was Khama III (ook wel Khama de Grote) de meest vooraanstaande en belangrijkste inheemse leider met een machtig leger. Door aanhoudende dreiging van de Afrikaners uit Zuid-Afrika, versterkt door de ontdekking van goud in Botswana, zocht Khama III protectie bij de Britten. Hoewel Khama III enorme invloed bleef uitoefenen op het gebied en inlijving bij Zuid-Afrika wist te voortkomen, werd het land, toen nog Bechuanaland geheten, vanaf 1885 een Brits protectoraat.

In 1962 werd door een kleinzoon van Khama III, Seretse Khama, de Bechuanaland Democratic Party (BDP) opgericht. Al in de verkiezingen voorafgaand aan de onafhankelijkheid, in 1965, won de BDP de meeste stemmen en een jaar later werd Seretse Khama de eerste president van de onafhankelijke republiek Botswana. De BDP is tot op heden steeds de regerende partij in Botswana geweest. Na zijn dood in juli 1980, werd Khama opgevolgd door zijn vice-president Quett Ketumile Masire (later Sir Ketumile Masire). Masire, mede-oprichter van de BDP, bleef president tot april 1998 en werd opgevolgd door de toenmalige vice-president Festus Mogae, die na verkiezingen in 2004 herkozen werd als President.