Wereld Feesten Almanak


Onafhankelijkheidsdag
Datum:
jaarlijks op 4 oktober


Onafhankelijkheidsdag

Datum: dinsdag 4 oktober 2016
Land / gebied: Lesotho
Lesotho Bij de onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk op 4 oktober 1966 kreeg het toenmalige Basutoland de naam Koninkrijk Lesotho.

Lesotho is een land in Afrika dat geheel wordt omsloten door Zuid-Afrika. Lesotho is één van de drie landen ter wereld die volledig omgeven is door een ander land, de andere twee zijn San Marino en Vaticaanstad, beide in Italië.

Lesotho, vroeger bekend als Basutoland, was zeer dun bevolkt tot het einde van de 16 eeuw. Tussen de 16-e en de 19-e eeuw waren er verschillende groepen vluchtelingen, ontstaan ten gevolge van interne conflicten en oorlogen. Tijdens het koningschap van koning Moshoeshoe I (1823-1870) resulteerde een aaneenschakeling van oorlogen met Zuid-Afrika (voornamelijk tussen 1856 en 1868) in het verlies van grote stukken land, waarna Moshoeshoe I bescherming zocht bij het VK. Het koninkrijk werd uitgeroepen tot Brits Protectoraat. Het bestuur was in eerste instantie in handen van de Kaapkolonie, maar in 1884 werd Basutoland verklaard tot een aparte Britse kolonie. Pogingen vanuit Zuid-Afrika in de eerste helft van de 20-e eeuw om zeggenschap te krijgen over Basutoland werden bestreden. In 1952 werd de Basutoland Congress Party (BCP, in 1966 hernoemd tot Basotho Congress Party) opgericht onder leiding van Dr. Ntsu Mokhehle. Een wetgevende raad werd in 1956 geïntroduceerd en een constitutie, welke voorzag in gelimiteerd zelfbestuur, werd van kracht in 1959. Basutoland werd onafhankelijk in 1966 met de Basotho National Party (BNP) als belangrijkste partij. De leider van de BNP, chief Leabua Jonathan werd benoemd tot premier. In 1970 werden er verkiezingen gehouden waarbij het leek dat de BCP de meeste zetels in de Nationale Vergadering zou krijgen. Chief Jonathan kondigde meteen de noodtoestand af, ontbond de Nationale Vergadering, en koning Moshoeshoe II en Mokhehle en andere leden van de BCP werden gearresteerd. De verkiezingen werden ongeldig verklaard.

In de jaren die volgden bleek chief Jonathan niet erg succesvol met het uitbreiden van zijn machtsbasis en de aanmoediging van oppositiepartijen om deel te nemen aan de interim Nationale Vergadering, welke in het leven geroepen was in 1973. Verkiezingen die in 1985 werden uitgeroepen, werden door alle oppositiepartijen geboycot en gewapende activiteiten vanuit de Lesotho Liberation Army (LLA), de militaire vleugel van de BCP, namen toe. In 1986 vond er een militaire staatsgreep plaats onder leiding van generaal-majoor Justin Lekhanya. De uitvoerende en wetgevende macht werd vervolgens in handen gelegd van

de tot dan toe slechts met een ceremoniële functie uitgeruste koning Moshoeshoe II, geadviseerd door een Militaire Raad, bestaande uit leden van de Royal Lesotho Defence Force (RLDF), en een Ministerraad. In 1990 werd Moshoeshoe II na een conflict met Lekhanya verbannen. Hij werd opgevolgd door zijn zoon, koning Letsie III.

In 1991 werd er opnieuw een staatsgreep gepleegd onder leiding van kolonel (later generaal-majoor) Elias Phitsoane Ramaema, lid van de Militaire Raad. In 1993 werden er verkiezingen gehouden en gewonnen door de BCP. Mokhehle werd benoemd tot premier. De BCP bleek echter niet in staat een politieke eenheid te creëren en er was voortdurend sprake van politieke en sociale ongeregeldheden. In 1994 vond een 'koninklijke coup' plaats waarbij koning Letsie III de regering van Mokhehle ontbond en delen van de constitutie ongeldig verklaarde, op grond van algemene ontevredenheid met het BCP bestuur. Onder internationale druk werd koning Letsie echter gedwongen het vorige bestuur in ere te herstellen waarbij koning Moshoeshoe II ook de plaats van monarch weer innam. Letsie werd uitgeroepen tot kroonprins, en volgde Moshoeshoe II na zijn dood in 1996 op als koning.

In maart 1997 kondigde Mokhehle aan het politieke toneel te willen verlaten voor de verkiezingen van 1998. Interne rivaliteit binnen de BCP deden hem echter besluiten in juni 1997 een nieuwe partij op te richten, de Lesotho Congress for Democracy (LCD), dat de leidende partij werd. Dit werd Mokhehle niet in dank afgenomen door de oppositie en veroorzaakte politieke onrust. Bij de verkiezingen van mei 1998 werden op één na alle zetels in het Lagerhuis gewonnen door de LCD overigens inmiddels onder leiding van dhr. Pakalitha Mosisili. In ongeveer twintig kiesdistricten werd de uitslag van de verkiezingen betwist. In augustus 1998 escaleerden de protesten en werd de opening van het parlement belet. Een groep lagere officieren deed een poging tot muiterij; er was sprake van een dreigende staatsgreep. Op 22 september 1998 viel een 'regionale' strijdmacht, bestaande uit Zuid-Afrikaanse en Botswaanse troepen opererend onder de vlag van de Southern African Development Community (SADC), de hoofdstad Maseru binnen. De poging de orde te herstellen leidde in eerste instantie tot heviger en wijdverbreide gevechten. Het centrum van Maseru werd vrijwel volledig verwoest; in totaal werden zeventig mensen gedood. Een Interim Political Authority (IPA) kreeg het mandaat om de Electoral Code te herzien, de Independent Electoral Commission (IEC) te reorganiseren en eventuele constitutionele veranderingen voor te bereiden. In 2001 scheidden een aantal aanhangers van de LCD zich af en verenigden zich in een nieuwe partij, de In mei 2002 vonden verkiezingen plaats via een nieuw kiesstelsel met elementen van zowel "first past the post" als proportionele representatie.

Zie ook

Meer informatie (externe link)


Een feestdag in Lesotho.