Een dag na de dood van zijn broer Ludvig, krijgt de wapenfabrikant Alfred Nobel een enorme schok als hij de krant openslaat. Een Frans ochtendblad heeft de dood van zijn broer verward met zijn overlijden. In de necrologie wordt Nobel afgeschilderd als 'handelaar in de dood', rijk geworden aan oorlogsleed en uitvinder van explosieven waarmee hele legers elkaar kunnen opblazen. Nobel wordt er zo depressief van dat hij iets wil doen dat zijn naam tot in eeuwigheid zal zuiveren. In zijn testament legt Nobel vast dat een deel van zijn nalatenschap ten goede zal komen aan personen die 'de grootste verdienste voor de mensheid' hebben geleverd op het gebied van natuurkunde, scheikunde, geneeskunde, literatuur en vrede. Sinds 1901, als alle juridische zaken rond het testament afgewikkeld zijn, wordt de Nobelprijs uitgereikt op 10 december, de dag waarop Alfred Nobel op 63-jarige leeftijd in San Remo in Italië overleed aan een hersenbloeding.