Op 27 november 1095 tijdens een grote bijeenkomst van katholieke bisschoppen, het Concilie van Clermont, roept paus Urbanus II op tot een heilige oorlog tegen de heidenen in de heilige stad Jeruzalem. De heidenen waren tot in het hart van de christelijke gebieden doorgedrongen. Ook legde Urbanus de nadruk op de heiligheid van Jeruzalem en op het leed dat de pelgrims in Jeruzalem moesten ondergaan op weg naar en in het Heilige Land. In deze heilige oorlog zou God zelf hen leiden en voor iedereen die meevocht was er totale vergeving van de zonden. In 1096 vertrekken 400.000 Europeanen op weg naar de heilige stad, velen zullen omkomen door honger en schipbreuk. Uiteindelijk komen rond 1099 veertigduizend door godsdienstwaanzin, zonnesteken en vooral primitieve bloeddorst bezeten christenstrijders in Jeruzalem aan. In de Al-Aqsamoskee doden ze meer dan 70.000 moslims. Ook duizenden joden worden samengebracht in hun synagoge, waar ze levend worden verbrand. Zie: Fredegunde van de Nevelhorst ⇒