Josip Broz Tito, de leider van het anti-fascistisch verzet in Joegoslavië wordt tijdens een bijeenkomst van de Anti-Fascistische Raad van Nationale Bevrijding van Joegoslavië in het vrije Jajce (Bosnië) op 4 december 1943 benoemd tot maarschalk, in dienst van de voorlopige regering van democratisch Joegoslavië.Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Joegoslavië bezet door Duitsland en Italië. In Kroatië werd een fascistische vazalstaat ingericht (Nezavisna Drzava Hrvatska; Ustasha-regime). Het geweld in de regio was grootschalig en ernstig. In verschillende concentratiekampen werden vele gevangenen omgebracht, met name Serviërs, joden, Roma en communisten. De Communistische Partij onder leiding van Tito, bond de strijd aan met zowel de Servisch monarchistische Cetniks als het Ustasha-regime en bevrijdde met zijn partizanen delen van Oost-Bosnië en later heel Joegoslavië. In 1945 vormden de communisten de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië (SFRJ), met Tito als leider. De SFRJ bestond uit zes republieken: Bosnië-Herzegovina, Kroatië, Macedonië, Montenegro, Servië (met vanaf 1963, Kosovo en Vojvodina) en Slovenië.