Bij het dorp Qumran aan de rand van de Dode zee in Palestina vindt de bedoeïenenherder Mohammed ed-Dhib op 7 februari 1947 oude handschriften in een grot. Via een antiquiar komen stukken papyrus terecht bij de archeologische faculteit van de Universiteit van Jeruzalem. Vanaf dat moment worden de vondsten bekend onder de naam Dode Zee-rollen. Al snel is duidelijk dat ze oude joodse (oud-testamenair) teksten bevatten. Al met al duurt het tientalle jaren voordat er officiële publicaties over en van de inhoud komen. Dit voedt geruchten over samenzweringscomplotten van de Rooms-Katholieke Kerk. De teksten zouden het traditionele christendom ondermijnen en daarom zou de kerk publicatie tegenhouden. Helderzienden, schrijvers en journalisten storten zich op dit sensationele onderwerp. Na de uiteindelijke publicatie van de teksten blijft van de complottheoriëen niets over. De teksten bevatten gewoon de oude boeken van het Jodendom die van 100 jaar voor, tot 200 jaar na het begin van de westerse jaartelling op papier zijn gezet.