Tijdens de Tang dynastie was er een zoon van een prefect van Yizhou, waarvan mijn zegsman de naam vergeten had, die van zijn vader de opdracht had gekregen naar de Hoofdstad te gaan om een overplaatsing te bewerkstelligen.

De zoon had de prefectuurgrenzen nog niet verlaten toen hij het talrijke gevolg zag van een aanzienlijke familie. Daarbij was een meisje van uitzonderlijke schoonheid. De jongeman werd op slag verliefd en vroeg wie zij was.

De familie was uiterst verontwaardigd en een oude meid sprak woedend: "Wie ben je wel dat je het waagt je zo vrijpostig te gedragen? Zij is de dochter van magistraat Lu uit Youzhou, haar echtgenoot is onlangs overleden en zij keert terug naar de Hoofdstad. U bent geen klerk van prefectuur of district, dus waaraan ontleent u het recht ons zonder reden zo scherp te ondervragen?"

De jongeman vertelde daarop dat zijn vader de prefect van Yizhou was en dat hij het meisje ten huwelijk wilde vragen.

Aanvankelijk was men uiterst verbaasd maar uiteindelijk vond zijn voorstel instemming. Na enkele dagen werden zij zonder enige ceremonie man en vrouw, waarop hij halverwege terugkeerde. De prefect en zijn echtgenote hielden zielsveel van deze zoon en stelden geen diepgaande vragen. De mensen en paarden die de bruid meebracht waren bovendien zeer talrijk zodat de gehele familie verheugd was.

Op een zekere avond, ruim dertig dagen later, trapten de paarden van de bruid elkaar en ze liet al haar meiden achtereenvolgens gaan kijken. Daarop vergrendelde zij zelf de deur van haar kamer.

De volgende ochtend zag het personeel van de prefect, toen men bij haar kamer kwam, haar knechten en meiden niet, en toen men in de stal kwam zag men ook haar paarden niet. Omdat men hierdoor argwaan kreeg, waarschuwde men de prefect. Toen deze vervolgens met zijn echtgenote bij haar kamer kwam, gaf de zoon geen antwoord op hun roepen.

Ze gaven opdracht venster en deur open te breken en een grote witte wolf sprong hen tegemoet en vluchtte - hun zoon was vrijwel volledig verslonden!