Een ieder weet, dat de aartsengel Gabriël de steden en de dorpen van Limburg heeft gebouwd; maar dat Montfort zo ordeloos ligt, de huizen zo hotse-de-botse-scheef door elkaar, is de schuld van de veelnamige Satan, die het niet prettig vond, dat het de Limburgse mensen zo gemakkelijk werd gemaakt.

Limburg dan was eindelijk gereed, op de steden en dorpen na. Wie moest die eventjes klaarmaken? Natuurlijk de engel Gabriël.

"Luister goed toe," zei de Schepper, "hier heb je een zak vol met huizen en hoven en wegen, doe je best, en bederf het landschap niet, want het is een van de mooiste streken van de aarde."

"Wees niet bang," antwoordde de engel Gabriël, "dat zal ik wel in orde brengen."

Hij keek na, of de zak goed gesloten was. Hij knikte - het kon niet beter. Een stevige knoop was er van boven om gewonden, en geen scheurtje viel er te bekennen. Iedere huismoeder weet, dat een klein gat gemakkelijker te stoppen is dan een groot, en je mag niets ondernemen, voor je alles goed hebt nagekeken.

Weet je, wie het gehoord had, dat Gabriël de steden en de dorpen in Limburg moest bouwen? Eigenlijk is 't helemaal niet goed, zijn naam te noemen. 't Was de duivel, en hij dacht bij zichzelf: "Als ik de engel Gabriël een poets kan bakken, zal ik het niet laten."

En hij mee. Wat vlogen die twee vlug. Maar hoe het kwam, is niet gemakkelijk te zeggen. Misschien dacht Gabriël aan wat anders - misschien had Beëlzebub weer een van zijn duivelse listen toegepast - hoe 't zij, de engel merkte van de duivel niets, en in snelle vaart bereikten ze Limburg al spoedig. Wat een land! 't Is misschien wel het allermooiste op de hele wereld, en dat 't daar Gabriël juist moest overkomen!

De duivel schoot naar voren en met een forse hand sloeg hij zijn scherp zwaard tegen de zak. En daar kon de zak niet tegen. 't Was een stevige zak. Er was niets op de zak aan te merken. Probeer 't met iedere zak. Geen een is daartegen bestand. Rits! Een scheur in de zak. En daar tuimelden me daar veertig huizen naar beneden. 't Ene kwam hier terecht en 't andere daar.

Alle dorpen zijn netjes en ordelijk aangelegd, nietwaar, maar van Montfort is niets terecht gekomen. Ga maar eens kijken in 't land van Roermond.

En als Gabriël zijn hand niet gauw onder de scheur had gehouden, bewaar ons, dan was er van alle steden en dorpen in Limburg één ongeregelde, schots-en-scheef door elkaar gedrongen massa geworden. Gelukkig, dat hij tegenwoordigheid van geest had, en goed heeft nagekeken, vóór hij de andere dorpen in 't land legde.