Volksverhalen Almanak


Leeftijd:
Verteltijd: ca. 4 min.
Herkomst:

Odysseus en de Laistrygonen Een verhaal uit de Griekse oudheid over mensenetende reuzen

Odysseus en de Laistrygonen
Na een moeizame tocht vol wind en storm kwamen Odysseus en zijn metgezellen bij het land van de Laistrygonen. De haven was prachtig gelegen, omringd door rotsen die tot in de hemel reikten. De bemanningen loodsten hun schepen door een nauwe toegang tussen de rotsen en meerden de schepen dicht tegen elkaar af.

Alleen Odysseus bleef buiten de haven liggen, gekweld door een donker voorgevoel meerde hij daar zijn schip aan de rotsen. Meteen beklom hij de hoge rotsen om te kijken of er mensen waren. Maar er was niemand te bekennen; hij zag alleen rook ten hemel stijgen. De held stuurde daarom verkenners uit om zo te weten te komen wat voor mensen dit land bewoonden.

De verspieders van Odysseus gingen over een weg waar met hout beladen wagens vanuit de bergen naar de stad reden. Vlak bij de stad ontmoetten ze een meisje dat voor de poorten van de stad water putte uit de bron Artakia. Het was de reusachtige dochter van Antifates, de koning der Laistrygonen. Vriendelijk vroegen ze het meisje wie koning was van dat land, en over welk volk hij heerste. De koningsdochter wees hun het huis van haar vader.

Toen de metgezellen van Odysseus het prachtige paleis van de koning betraden, was alleen de vrouw van de koning aanwezig. Zij was een reuzin, zo groot als een bergwand. De vrienden van Odysseus werden door ontzetting en afschuw bevangen. De koningin stuurde echter meteen boden uit om haar gemaal naar het paleis te laten komen.

Toen de afschrikwekkende koning het paleis binnenstormde greep hij meteen een van de bezoekers en verslond hem met huid en haar. De overige metgezellen van Odysseus vluchtten snel weg, terwijl Antifates met bulderende schreeuwen zijn volk bij elkaar riep. Van alle kanten kwamen toen de Laistrygonen aangesneld en achtervolgden met hun koning de vreemdelingen tot aan de haven.

Daar aangekomen slingerden ze vanaf de hoge rotsen enorme rotsblokken naar de schepen die beneden in de haven gevangen lagen. Er ontstond een verschrikkelijk gedrang. Met luid gekraak werden de schepen verpletterd door de rotsblokken die de reuzen naar beneden slingerden. Vervolgens stortten de Laistrygonen zich in de haven en spiesden de wegzwemmende mannen van Odysseus als vissen en namen ze mee naar huis om ze daar te verorberen.

Odysseus en de Laistrygonen
Odysseus sneed snel het touw door waarmee hij zijn schip aan de rots buiten de haven had gemeerd en liet zijn bemanning met al hun kracht aan de riemen trekken. Doodsbang voor een dood in de muilen van de menseneters doorkliefden zij het water. Zo ontsnapte alleen het schip van Odysseus omdat de held uit voorzichtigheid zijn schip niet in de haven had gemeerd.

Alle andere schepen waren met hun bemanningen verloren gegaan.


*   *   *

Odysseus en de Laistrygonen Samenvatting
Een verhaal uit de Griekse oudheid over mensenetende reuzen. Wanneer Odysseus op weg naar huis is, komt hij de Laistrygonen tegen. Een volk dat bestaat uit mensenetende reuzen. Odysseus en zijn metgezellen moeten rennen voor hun leven. Met rotsblokken vernietigen de reuzen alle schepen - behalve het schip van de held zelf - en ze slachten de opvarenden en eten ze op. Lees het verhaal

Toelichting
In deze mythe komt het motief van de menseneter voor dat in veel sprookjes zal terugkeren. Naast het motief van een wonderland zien we hier misschien voor het eerst het motief van een meisje dat de weg wijst en van de ontmoeting met de vrouw van de reus die zelf dan nog niet aanwezig is.

Trefwoorden


Thema

Verhaalsoort

Bron
"Sprookjes uit de Griekse oudheid" bewerkt door Erich Ackermann. Uitgeverij Elmar, Rijswijk, 1994. ISBN: 90-389-02697

Herkomst: Griekenland
Verteltijd: ca. 4 min.
Leeftijd: vanaf 10 jaar

Lees ook