Volksverhalen Almanak


Leeftijd:
Verteltijd: ca. 4 min.
Herkomst:




Ome Thijs

Ome Thijs de glazenwasser had met eindeloos geduld
Al een paar jaar elke week 't formuliertje ingevuld
Waarop hij zijn sportprognose voor de voetbal had onthuld
Met een eentje of een tweetje of een drietje

En uiteindelijk bracht de radio de tijding van belang
Ome Thijs had alle uitslagen, in wildsportieve drang
Kuste hij voor 't eerst na jaren weer de wat verweesde wang
Van zijn echt- en poolgenote Tante Mietje

En 't nieuwtje vond terstond
Zijn weg van mond tot mond

refr.:
Zeg heb je 't al gehoord van Ome Thijs
Ome Thijs heeft de prijs in de voetbalpool
We houwen 't niet droog meer als je voelt wat ik bedoel
Ome Thijs heeft de prijs in de voetbalpool

Alle buren leefden mee en Ome Dirk zei sympathiek:
"We gaan lappen voor een bloemstuk, mannen, allemaal een piek"
't Werden witte aaronskelken want dat vonden ze zo sjiek
Met een zilveren lint eraan met "Rust In Vrede"

En de bakker hield een aanspraak over voetbal wel en wee
En hij sprak nog over Fijenoord maar kwam er niet verder mee
Want een Ajax-man die kneep z'n adamsappel tot puree
Zodat ieder dacht dat hij was overleden

Maar de bakker kwam weer bij
En samen zongen zij

refr.

Tante Mietje had intussen met een joviaal gebaar
Lallend door het huis geroepen: "Rammen jullie alles maar
Want ik heb al zo lang genoeg van dat wormstekig meubilaar
Morgen ga ik me in de nieuwe spullen steken

We verhuizen naar de Goudkust en daar nemen we een flat"
En ze nam een trijpen stoel en gaf een dreun op 't buffet
"Godzijdank," riep opoe juichend en ze stapte uit haar bed
En begon meteen 't alkoofje af te breken

Zij dacht niet aan haar haar jicht
En zong met blij gezicht:

refr.

Toen 't feest op volle gang was kwam er een harmonika
"Want er is geen feest compleet," zei Ome Thijs, "zonder bal na"
"Bal na wat," zei Tante Truitje, "bal na dit," zei Tante Daa
En ze schonk een bloemenvaas vol ouwe klare

Toen bij 't ochtendgloren iedereen verzadigd was van 't vocht
Heeft een vuilnisman de lege flessen bij elkaar gezocht
En die heeft toen van 't statiegeld een buitenhuis gekocht
En is stil gaan leven in de buurt van Laren

En iedere feesteling
Zong toen hij huiswaarts ging

refr.

Toen de ochtenzon al scheen en iedereen vertrokken was
En Ome Thijs een beetje misselijk zijn ochtendkrantje las
Haalde Tante Mietje plots het formuliertje uit haar tas
Dat ze blijkbaar was vergeten af te geven

Even zag 't er naar uit dat Ome Thijs het leven liet
Maar toen hij haar zo zag janken zei ie: "Ouwe, huil maar niet
Want ik heb nog steeds twee handen aan mijn lijf zoals je ziet
En daar hebben we altijd van kennen leven"

Kop op en lach maar weer
Al zingt er niemand meer

refr.


*   *   *

Ome Thijs Samenvatting
Wim Sonneveld Lees het verhaal

Toelichting
Willem Sonneveld (28 juni 1917 - 8 maart 1974) was een Nederlands cabaretier.

Wim Sonneveld werd geboren in Utrecht als zoon van Gerrit Sonneveld en Geertruida van den Berg. In 1922 verloor hij op zeer jonge leeftijd zijn moeder. Na een schooltijd waarin hij steeds de pias uithing had hij een aantal baantjes waarin hij niet goed voldeed.

In 1932 ging hij zingen bij de amateurzanggroep de Keep Smiling Singers, waarna hij in 1934 met Fons Goossens een duo vormde en optrad bij jubilerende verenigingen en instellingen. Later dat jaar ontmoette hij de recensent Huub Janssen met wie hij, na een reis door Frankrijk in 1936, in Amsterdam ging samenwonen, eerst op de Westermarkt, later op de Prinsengracht. In datzelfde jaar werd hij secretaris-administrateur bij Louis Davids, bij wie hij overdag secretaris was en 's avonds kleine rolletjes mocht spelen en chansons kon zingen. In diezelfde periode trad hij op met zijn eigen gezelschap De Rarekiek, waar zijn vriend Huub aan meewerkte. Sonneveld zong in het Frankrijk van 1937 in cabarets van Suzy Solidor en Agnes Capri.

Na de oorlogsverklaring van 1939 keerde hij naar Nederland terug, waar hij toneelrollen had en in de revue van Loekie Bouwmeester speelde. In 1940 trad hij op bij het Theater der Prominenten en speelde bij De Sprookjesspelers van Abraham van der Vies. Hier ontmoette hij o.a. Conny Stuart.

Een beroemde creatie was Willem Parel, zoon en kleinzoon van een orgeldraaier en tevens voorzitter van het En-pé-gé, het Nederlands ParelGenootschap. Hiermee beleefde hij grote successen op de VARA-radio in het begin van de jaren '50 van de twintigste eeuw. Parel sprak daar meeslepend over het orgeldraaien in het algemeen en de psychologie van de centenbak in het bijzonder.
Tussen 1943 en 1959 speelde hij met zijn eigen cabaretgroep Rim Ram een groot aantal shows.
Sonneveld speelde in een aantal films: in 1955 een film over Willem Parel, in 1956 in Hollywood de televisiethriller: The pink hippopotamus en een jaar later weer in Hollywood in de films Silk stockings (met Fred Astaire) en Wasp End.

In 1947 ontmoette hij zijn latere partner Friso Wiegersma.
Na 702 voorstellingen van de musical My fair lady (vanaf 1960, na het bankroet van zijn eigen cabaretgezelschap in 1959) waarin hij als dr. Higgins drie Eliza Doolittle's "versleet" (Margriet de Groot, Dorien Mijksenaar en Jasperina de Jong), ging hij solo met onder andere de televisieshows Doe es wat, meneer Sonneveld (1962) en Blijf in Holland (1963). In 1964 stond hij weer op de planken met Een avond met Wim Sonneveld.
Opmerkelijk was zijn gastrol in de televisieserie Ja zuster, nee zuster van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink in 1967. In 1971 stond hij met Willem Nijholt en Corrie van Gorp in een show. Zijn laatste film speelde hij in 1973: Op de Hollandse toer.

Hij had zijn carrière willen afsluiten met het zingen van Franse chansons, want aan Frankrijk had hij zijn hart verpand. Hij had er een huis in het Zuid-Franse Roquefort-les-Pins.
Op 8 maart 1974 stierf Wim Sonneveld in het VU-ziekenhuis in Amsterdam na een tweede hartaanval.
Bron: Wikipedia

Trefwoorden

Thema

Verhaalsoort

Bron
Musicfrom

Herkomst: Nederland
Verteltijd: ca. 4 min.
Leeftijd: vanaf 11 jaar

Lees ook