TOELICHTING:Vergelijk voor het meebrengen van spullen voor drie dochters ook het Friese sprookje
De witte wolf.
Van dit verhaal zijn meerdere verwanten te vinden, klik in de kolom rechts bij motieven of sterkverwant. Dit sprookje hoort tot de best bestudeerde groep sprookjes. Reden hiervoor is vooral het verhaal 'Cupido en Psyche' dat de klassieke Griekse schrijver Apuleius (2e eeuw na Chr.) in zijn Metamorphosen heeft opgenomen: een koning heeft drie dochters, van wie de jongste, Psyche genaamd, de mooiste is. Ze is zelfs zo mooi, dat Venus jaloers op haar wordt. Daarom laat Venus haar zoon Cupido naar de aarde gaan om ervoor te zorgen dat Psyche verliefd wordt op de lelijkste man die er te vinden is. Haar vader krijgt van een orakel te horen dat hij zijn dochter op een rots moet plaatsen, vanwaar ze zal worden meegenomen door haar afzichtelijke echtgenoot. Psyche wordt dan meegenomen door de god Zephyrus, die door Venus is gestuurd. Psyche komt terecht in een lieflijk oord, waar ze bij haar echtgenoot Cupido (of Amor -- niet de lelijkste dus) wordt gebracht; hij blijft echter onzichtbaar voor haar. Hij blijft 's nachts bij haar, maar vertrekt weer voor het aanbreken van de dag. Wanneer Psyche haar nieuwsgierigheid naar het uiterlijk van haar man niet langer kan bedwingen, blijft ze 's nachts wakker om hem te kunnen aanschouwen. Ze ziet dan een mooie jonge god liggen en morst uit ontroering een druppel gloeiende lampenolie op diens borst. Cupido ontwaakt en reageert zeer vertoornd op de nieuwsgierigheid van Psyche. Ze moet, om de gunst van haar man te herwinnen, drie moeilijke opdrachten uitvoeren. Venus beveelt haar een grote hoeveelheid koren te bewerken, wol afkomstig van gevaarlijke schapen mee te brengen, en een vaas te vullen met water uit een door draken bewaakte bron. Met hulp van de dieren weet Psyche deze opdrachten te volbrengen. Venus laat nog niet af en geeft nu opdracht schoonheidszalf uit de onderwereld te halen. Weer weet Psyche alle hindernissen te overwinnen. Ze wil zichzelf echter nog mooier maken door de schoonheidszalf te gebruiken. Wanneer ze het potje opent, valt ze bewusteloos neer. Cupido snelt te hulp en brengt haar weer bij. Venus vergeet haar wrok jegens Psyche en het bruidspaar mag opstijgen naar de Olympus.
Dat dit verhaal inhoudelijk bij de Belle en het beest-thematiek aansluit mag duidelijk zijn, maar de vraag is tot welk genre het gerekend moet worden: is het een sprookje of een voorloper van het sprookje, een mythe of een allegorie? Dat er nauwe relaties bestaan tussen mythen en sprookjes weten we, maar hoe die liggen en welk genre er het eerst was is nog altijd onderwerp van debat. Allegorische en mythologische namen als Cupido, Psyche, Tristities en Voluptas pleiten voor een zinnebeeldige interpretatie van Cupido en Psyche. De hoofdpunten van de verhaallijn echter -- een koning heeft drie dochters, een van de dochters trouwt met een 'monster' en moet een aantal moeilijke opdrachten uitvoeren, de dieren helpen haar, waarop een verzoening volgt -- zijn ook terug te vinden in nog bestaande sprookjes. Het is niet zeker of Apuleius zijn verhaal heeft ontleend aan een oudere mondelinge overlevering. En dan is het ook nog helemaal niet zeker of die oudere mondelinge overlevering al deel uitmaakte van wat zich veel later zou voordoen als de Belle en het beest-groep. Als dit zo is, dan zou deze zo'n 1500 jaar vrijwel onopgemerkt in de volksmond doorgegeven zijn. Is dit niet zo, dan moeten we concluderen dat deze groep in aanzienlijke mate beïnvloed is door Apuleius' in de oudheid en nieuwe tijd zeer bekende literaire tekst. Deze twee stellingen raken een van de kernproblemen bij het sprookjesonderzoek: werd de mondelinge sprookjesoverlevering, en zo ja, in welke mate, gevoed en beïnvloed, of zelfs op gang gebracht door de literaire? Dat die invloeden er zijn is overduidelijk maar of ze bij deze groep zo ver gaan dat hij er door is opgeroepen is nog steeds een twistpunt.
Dit sprookje wordt psychologisch gezien wel geïnterpreteerd als (het verslag van) een droom die in het begin veel weg heeft van een nachtmerrie omdat de echtgenoot, die in de droom verschijnt, in het echt reeds gestorven zou zijn. Volgens deze interpretatie verschijnt de man in de huid van een dier of in de gedaante van een monster omdat de droombelevenis zo intens is. De afstand tussen de beide geliefden en het verlies worden benadrukt doordat de echtgenoot zich in een onbekende of huiveringwekkende gedaante vertoont. Wanneer hij zich vervolgens in zijn ware gedaante laat zien en de reeds overleden geliefde hervonden is, verandert de nachtmerrie in een wensdroom. De houdbaarheid van deze theorie is door latere onderzoekers echter in twijfel getrokken.
Deze sprookjesstof heeft veel kunstenaars geïnspireerd. Enkele voorbeelden: de schilder Raphaël (1483-1520) ontleende aan Cupido en Psyche de stof voor enige fresco's en composities. In 1671 werd een ballet getiteld Psyché opgevoerd waaraan zowel Molière als Corneille hebben meegewerkt. Fontenelle vervaardigde een opera genaamd Psyche. De Duitse dichter Wieland gaf in 1770 en 1774 brokstukken uit van een allegorisch gedicht met de naam Psyche. In Nederland publiceerde Louis Couperus in 1898 zijn sprookjesachtige Psyche, maar deze poëtische novelle behandelt niet de geschiedenis van Cupido en Psyche, doch vertelt het verhaal van hun nazaten: prins Eros, prinses Psyche en haar zusters Emeralda en Astra.
Ook de filmindustrie sprong in op het thema van de verbintenis tussen een mooie vrouw en een afzichtelijk beest. Jean Cocteau maakte in 1946 de film La Belle et la Bête, en de Walt Disney Company bracht in 1990 de muzikale tekenfilm Beauty and the Beast uit, in Nederland in roulatie gebracht onder de titel Belle en het Beest.
Bron toelichting Meertens Instituut lexicon lemna:
AT 0425-C - Beauty and the Beast Artikel over het thema Beaty and the Beast bij de Koninklijke Bibliotheek
Klik hier