SAMENVATTING:
Wanneer een boer een koolzaadje verliest, groeit daaruit een boom die tot de hemel reikt. Hij klimt erin, maar iemand begint de boom om te hakken. Vanuit de hemel neemt de boer een dorsvlegel en een houweel mee.

TOELICHTING:
Uit de buurt van Paderborn. Typisch leugensprookje. Vergelijk Het leugensprookje uit Dietmark. Het motief dat een boom tot in de hemel groeit, is wijd verbreid, niet alleen in Europa, maar ook in Azië; zo is het in Indonesië een geliefd motief in mythische vertellingen. Het vlechten van een touw uit kaf of zand is een bekende formule voor een onmogelijk werk.

De dorsvlegel is een houten landbouwwerktuig om graan te dorsen. Tijdens dit proces worden de korrels uit de aren verwijderd en blijven de graankorrels met het kaf, na het verwijderen van het stro, over. De korrels worden daarna in een wan opgegooid, zodat de wind het kaf en het stof afscheidt.

De vlegel bestaat uit een steel met een ijzeren oog, waaraan een dikker rondhout op een flexibele manier is bevestigd met leer of palingvel. Het slaghout werd gemaakt van hout dat moeilijk splijt zoals haagbeuk.

Tijdens het dorsen staat men met een aantal mensen in een groep rond het graan, dat op een harde ondergrond, de dorsvloer, is uitgespreid. Men slaat met de vlegel op het graan. Dit moet in het juiste ritme gebeuren om te voorkomen dat de dorsvlegels elkaar raken.

Later werd dit werk gemechaniseerd met behulp van de dorsmolen. Tegenwoordig wordt het graan gemaaid en gedorst met één enkele machine: de maaidorser.