TOELICHTING:Een diepzinnig motief geeft dit sprookje: wat het menselijk oog niet ziet, dat neemt het goddelijke oog waar (de zon); door associatie gaat het geweten, de innerlijke zon, spreken en de mens verraadt zichzelf. Het is een oud geloof dat het woord van een stervende macht heeft.
Deze sage is alleen bij de Germaanse volkeren bekend. De zon is door haar licht en weldadige werking een heilige macht; omdat zij met haar stralen het hele aardrijk verlicht, ziet zij alles en is daardoor het symbool van gerechtigheid. In andere versies wordt een verborgen misdaad door vogels aan het licht gebracht, vgl. Schillers gedicht:
Die Kraniche des Ibykus. Maar ook de maan, kruiden, planten, gras of vliegen geven aanleiding tot een bekentenis.
Er is een Nederlands spreekwoord: Niemand zo fijn iets spon of het kwam aan het licht der zon dat ook voorkomt op het beroemde schilderij van Breughel. De link naar dit schildrij staat onderaan onze
spreekwoordenlijst .