TOELICHTING:Twee motieven vindt men in dit sprookje:
1. Het eten van de slang, waardoor men de taal der dieren kan verstaan (de vogeltaal, ook bekend uit de Siegfried-sage). De slang heeft te maken met de hoogste wijsheid en met de geneeskracht. Mozes verhoogt de slang en geneest zijn volk. De Farao droeg op zijn kroon de slang, de ureus. Bij de inwijding van Asklepios in Epidauros speelt de slang een rol.
2. Het sparen van de dieren, die later behulpzaam zijn. Het zijn de dieren op aarde, onder de aarde en boven de aarde, het gehele dierenrijk dus. Zie ook
De bijenkoningin en
Het zeehaasje.
Het beeld van de appel des levens is verwant met de appel van Eva, een beeld voor het levenslot dat men moet opeten.
| TYPERING: | Een sprookje van Grimm over behulpzame dieren (vis, mier, raaf) |
| SOORT: | Volkssprookje, Wondersprookje, Sprookje |
| HERKOMST: | Duitsland |
| LEEFTIJD: | Voor kinderen vanaf 8 jaar en ouder |
| VERTELTIJD: | ca. 11 min. |
| OORSPR. TITEL: | Die weiße Schlange |
| ENGELSE TITEL: | The White Snake |
| AT-NUMMER: | AT 0673 - The White Snake AT 0554 - The Grateful Animals ⇒ Het zeehaasje ⇒ De twee reizigers ⇒ De twee reisgezellen |
AUTEUR: | Gebroeders Grimm, Jacob en Wilhelm Grimm | | TREFWOORDEN: | slang, raaf, appel, dienaar, prinses, vis, mierenkoning, gouden ring, paard, koning, levensboom, taal der dieren, hulp bij opdrachten, mier, dier als helper slang, dankbare dieren |
| BRON: | "De sprookjes van Grimm; volledige uitgave" vertaald door M.M. de Vries-Vogel. Unieboek BV - Van Holkema & Warendorf, Weesp, 1984. |
| |