TOELICHTING:
Armando (18 september 1929) is een Nederlands beeldend kunstenaar, dichter, schrijver, violist, film-, televisie- en theatermaker. Armando (zich wapenend met het Italiaanse equivalent van Herman, zijn roepnaam) is het pseudoniem van Herman Dirk van Dodeweerd. Later heeft hij zijn naam officieel veranderd in Armando. Zelf ziet hij zijn werk als 'Gesamtkunstwerk', waarvoor zijn ervaringen uit de Tweede Wereldoorlog in de omgeving van Kamp Amersfoort de basis vormen. Hij benadert vaak gevoelige onderwerpen op een absurdistische maar warme manier. De kunstenaar is geboren in Amsterdam maar brengt zijn jeugd door in Amersfoort. Later studeert hij een aantal jaren kunstgeschiedenis. Als beeldend kunstenaar richt hij in 1959 de 'Nederlandse Informele Groep' mee op, die in 1960 opgaat in de neorealistische 'Nulgroep'. Als dichter en kunstenaar is hij verder betrokken bij 'De Nieuwe Stijl' en 'Gard Sivik'. Naast de beeldende kunst en de literatuur is hij ook actief in de journalistiek, theater, televisie, muziek (als violist in het zigeunerorkest van 'Tata Miranda') en sport (b.v. amateur-boksen). Hij speelt 25 jaar lang met Cherry Duyns en Johnny van Doorn in 'Herenleed', eerst in de televisieserie en daarna in de theaterversie: absurde, traag verlopende taferelen uit een leven met meester-knechtverhoudingen.
Vanaf 1979 woont hij in Berlijn, waar hij tot 1989 in het oude atelier van de nazi-beeldhouwer Arno Breker werkte. In 1998 wordt in de Elleboogkerk in Amersfoort het
Armando-museum geopend. Een belangrijk deel van zijn kunstwerken, manuscripten en film- en tv-registraties zal de kunstenaar na zijn dood aan het museum nalaten.
Onderscheidingen:
In 1977 ontvangt hij de Herman Gorterprijs voor Het gevecht.
In 1984 krijgt hij zowel de F. Bordewijkprijs als de Multatuliprijs voor Machthebbers, verslagen uit Berlijn en Toscane.
In 1985 mag hij als eerste de Jacobus van Looyprijs in ontvangst nemen, een vijfjaarlijkse oeuvre-prijs voor dubbeltalenten.
In 1987 krijgt hij de Gouden Ganzenveer voor zijn bijdrage aan het Nederlands cultureel bezit en de verspreiding daarvan in Europa.
In 1989 kent men hem de de Multatuliprijs toe voor De straat en het struikgewas.
