SAMENVATTING:
Wanneer een vrouw zwanger is van een dochter krijgt ze een onweerstaanbare drang naar het eten van rapunzels, die in de tuin van een heks groeien. Haar man wordt betrapt als hij ze probeert te stelen, maar als hij aan de heks uitlegt waarom hij het doet, mag hij er zoveel nemen als hij wilt. Echter op voorwaarde dat de toverkol zijn dochter krijgt. Wanneer deze geboren wordt neemt de heks haar mee en sluit haar op in een toren zonder trap of deur. De enige manier om binnen te komen is via het lange, blonde haar van Raponsje. Een jonge prins ziet dit en raakt in de torenkamer bij haar. Wanneer de heks hun relatie ontdekt, verbant ze Raponsje naar een onherbergzaam oord. De prins springt uit wanhoop uit de toren, wordt blind en doolt jaren rond. Tenslotte vindt hij Raponsje. Haar tranen vallen op zijn ogen, waarna hij weer kan zien. Ze leven met hun kinderen nog lang en gelukkig.

TOELICHTING:
Raponsje, in het Duits Rapunzel (Lat.: Radix Pontica), is een kleine plant waarvan de dikke eetbare wortel wordt gegeten als salade. Men meent wel dat hiermee de radijs bedoeld wordt, een soort kleine variant van de appel uit het paradijs. In de Franse en Italiaanse sprookjes heet het meisje gewoonlijk naar de peterselie (vgl. Pentamerone: Petrosinella, Cabinet des Fees: Persinette en de oud-Noorse Alfskongssage).

Het wonen in de toren, in de bovenkamer, betekent volgens sommigen het ontdekken van het denken. Vgl. Doornroosje die zelf naar de toren gaat. Raponsje wordt in de toren gestopt als ze 12 jaar is. Speelde zij voor die tijd in de tuin van de toverkol?

In de vroege uitgaven heette vrouw Gothel een fee, later was ze een tovenares (Gothel betekent peettante).

Opvallend is de passieve rol van de prins. Vrouwen spelen een actieve rol in dit sprookje.

Het sprookje is hoofdzakelijk bij de Romaanse volken bekend; het is zeer goed mogelijk dat het niet uit de Duitse volksoverlevering opgetekend is. Reeds in 1790 wordt het gevonden onder de 'Kleine Romane' van Friedrich Schulz.

Oorspronkelijk werd dit sprookje door Jacob Grimm zelf verteld; in de latere drukken heeft Wilhelm er echter veel in veranderd, vooral met het doel het beter geschikt voor kinderlectuur te maken.

Op de Wereld Volksverhalen Almanak is ook een versie van dit sprookje zoals verteld door Mies Bouwman: Goudsbloempje.

Dit is ook een Efteling sprookje: een sprookje of verhaal dat wordt uitgebeeld in het attractiepark De Efteling in Kaatsheuvel. Sommige sprookjes zijn uitgebeeld in het sprookjesbos, andere hebben elders in het park een plek in een wat bescheidener vorm.

De tekst van de sprookjes en verhalen op de Volksverhalen Almanak zijn de oorspronkelijke teksten. In de Efteling en in diverse tekst- en audioweergaves van de Efteling wordt vaak gebruik gemaakt van beknoptere versies van het desbetreffende verhaal.