Ik ben dit sprookje aan het bewerken voor bedrijfstheater (met als thema dat het management goed moet luisteren naar zijn medewerkers) en ontdekte al gaandeweg het volgende.... Iemand die dom en/of onbekwaam is kan de kleren niet zien. Die kleren wil de Keizer zelf dragen. Hij vindt dat extra prachtig want dan kan hij de dommen/onbekwamen van de goeden onderscheiden. Dat is opzich al raar, want dan zou iedereen die kleding moeten dragen... Maar als je er verder op doordenkt betekent dat óók dat je dus, àls je dom/onbekwaam bent, je de Keizer in zn nakie ziet staan. Welke Keizer vindt dat nou een goed idee...