Anno Brandsma werd geboren op 23 februari 1881 bij Bolsward (Friesland). Na zijn studie in Megen trad hij in 1898 in bij de congregatie van de Karmelieten in Boxmeer met de naam Titus. In 1905 werd hij priester gewijd en studeerde aansluitend in Rome wijsbegeerte en sociologie. In Nederland werd hij aangesteld voor de wetenschappelijke vorming van de scholastieken in zijn congregatie. Hij werd in 1923 hoogleraar in de filosofie en de mystiek aan de universiteit van Nijmegen. Alles wat hij de mensen leerde kwam voort uit zijn eigen levenswijze als een oprecht katholiek. Een grote verering had hij voor de Maagd Maria. Toen Nederland door de Duisters werd bezet verzette Titus zich tegen de opgelegde maatregelen van de bezetter. Hierdoor kwam hij op de zwarte lijst te staan. Zo werd hij op 19 januari 1942 door de Gestapo in zijn klooster in Nijmegen gearresteerd. Hij werd overgebracht naar Scheveningen waar de zieke pater werd ondervraagd.
Op 13 juni 1942 werd hij op transport gesteld naar Dachau. Zijn medebroeders in Duistland hebben nog een poging ondernomen om voor de zwaar zieke Titus een blijvende gevangenisstraf te verkrijgen. Maar omdat hij als staatsvijand en zodanig gevaarlijk werd gezien, konden zijn medebroeders hem niet meer helpen. Na een maand van folteringen werd de zieke Titus door de kamparts als overbodig beschouwd en niets meer waard voor anderen. Op 26 juli 1942 werd de Pater door de kamparts met een injectie om het leven gebracht. Zelfs in deze laatste uren heeft hij voor zijn beulen gebeden. Op 3 november 1985 werd hij door paus Johannes Paulus II in Rome als martelaar zalig verklaard.