TOELICHTING:Bron: Az gittik, uz gittik, P. N. Boratav, Ankara, 1969 (no. 7, TTV 48). Verspreidingsgebied: Anatolie en Azerbaydjaan. Vertaald door Veronica Divendal, 1988.
De slang en de reiziger kunnen het niet eens worden. Daarom gaan zij op drie plaatsen een fetva, een advies vragen, en wanneer alledrie hetzelfde luiden dan moet het gebeuren. In het islamitische recht kan een rechtsgeleerde zo'n fetva geven. Die uitspraak is dan doorslaggevend.
De vorm is weer belangrijk: drie maal herhaling van de vraag en spanning van welke antwoorden zullen volgen. In dit verhaal zit wel een moraal. Een gezegde is: wie goed doet, goed ontmoet. Maar verdient de mens zelf deze goedheid wel, doen mensen in het algemeen dieren en de natuur niet te veel geweld aan, om aan goed doen dit wederrecht te ontlenen?
De os, eerbiedig vader Os genoemd, en de rivier, Heilig genoemd, vinden van niet. Het verlenen van een geest en heiligheid aan dieren en natuur zoals een rivier, een boom, past in de traditionele volksgeloven in Turkije en gaat terug op de oude animistische godsdiensten.
De vos is geen eerlijke rechter, uit eigenbelang. Maar al met al loopt het slecht af met de vos. Tegelijk wordt een slechte gewoonte van vossen in dit verhaaltje verklaard.
Verwant is het Nederlandse verhaal
Er is geen dankbaarheid op deze wereld.
| SOORT: | Fabel |
| HERKOMST: | Turkije |
| LEEFTIJD: | Voor kinderen vanaf 6 jaar en ouder |
| VERTELTIJD: | ca. 6 min. |
| OORSPR. TITEL: | Yolcu ile yilan |
AUTEUR: | P. N. Boratav (verzamelaar) | | TREFWOORDEN: | iep, slang, vos, rivier, os, advies, ondankbaarheid, hond, kip |
| BRON: | "Volksverhalen uit kleurrijk Nederland. Dieren. Dierenverhalen uit de Chinese, Joodse, Nederlandse, Indiase, Turkse, Surinaamse, Marokkaanse en Indonesische verteltraditie" uitgegeven door Uitgeverij Lemniscaat, Rotterdam, 1990. |
| |