Nationale feestdag. Na de Duitse capitulatie werd op 18 november 1918 de onafhankelijke Republiek Letland uitgeroepen. Tijdens WO-I bezette Duitsland Letland. Meer dan 400.000 Letten vluchtten naar Rusland.

Eind 1100 werd de Letse regio steeds meer bezocht door handelaren uit West-Europa die de langste rivier van Letland, de Daugava, als handelsroute naar Rusland gebruikten. In de 13e eeuw veroverden Teutoonse ridders het gebied. De Duitse invloed is tot in de 20e eeuw voelbaar gebleven. Letse tradities en taal bleven steeds bewaard onder wisselende buitenlandse overheersing, maar het nationale bewustzijn ontwaakte pas in het midden van de 19e eeuw. Na een Zweedse periode werd het gebied in 1710 door Peter de Grote ingelijfd. Riga was al vroeg een Hanzestad. Het Hanzeverband stimuleerde de scheepvaart vanuit de Lage Landen op Riga en andere Oostzeehavens fors. Deze werd in de 17e eeuw zelfs bekend als "moedernegotie". In het fin de siècle beleefde Letland een grote economische groei en culturele bloei en werd Riga de derde grootste havenstad van het Russische Rijk met toonaangevende architectuur. Tijdens WO-I bezette Duitsland Letland. Meer dan 400.000 Letten vluchtten naar Rusland. Na de Duitse capitulatie werd op 18 november 1918 de onafhankelijke Republiek Letland uitgeroepen.

Het Molotov-Ribbentrop Pact plaatste Letland in de invloedssfeer van de Sovjet-Unie. In juni 1940 volgde Sovjet bezetting. In het eerste jaar van de bezetting werden ongeveer 35.000 Letten naar Siberië gedeporteerd of geëxecuteerd. De Letse taal, tradities en cultuur werden onderdrukt. Van 1941 tot 1945 werd de Sovjetoverheersing onderbroken door een Duitse bezetting. Gezien de wreedheden van de Sovjets waren de Letten aanvankelijk geneigd de Nazi's als bevrijders te zien. Deze herstelden de onafhankelijkheid van Letland echter niet en hun bezetting bleek even grof als de Sovjetoverheersing.

Letland worstelt nog altijd met zijn oorlogsverleden. Doordat tijdens de eerste bezetting door de Sovjet-Unie (1940-'41) de USSR zich in toenemende mate misdroeg (kennis over politieke moorden en deportaties was wijd verspreid onder de Letse bevolking), kon de aanval van Duitsland op de Sovjet-Unie in 1941 in het algemeen op instemming en sympathie rekenen van de Letse bevolking. Tijdens de periode 1941 tot 1943 sloten ongeveer 146.000 Letten zich aan bij de Waffen SS, deels gedwongen, deels vrijwillig. Letland staat sindsdien met name onder druk vanwege zijn rol gedurende de holocaust en wordt ervan beschuldigd onvoldoende te hebben gedaan aan berechting van oorlogsmisdrijven begaan door Letse Waffen SS soldaten. Integendeel, na de onafhankelijkheid van Letland heeft deze groep oorlogsveteranen geleidelijk aan een status gekregen van verzetshelden die tegen de communistische onderdrukking streden. Deze gevoeligheden spelen vooral op tijdens jaarlijkse herdenkingen van veteranen en incidenteel bij (pleidooien tot) oprichting van monumenten.

Na de inval van het Sovjet leger in 1945 werd het proces van 'sovjetisering' van Letland hervat. Met het aanbreken van het tijdperk van 'perestrojka' en 'glasnost' onder Gorbatsjov kwam ook in Letland ruimte voor een onafhankelijkheidsbeweging. Op 4 mei 1990 verklaarde het Letse parlement (Saeima) de Republiek Letland (opnieuw) onafhankelijk. Dit leidde (mede dankzij de mislukte coup in Moskou) tot het herstel van de Letse onafhankelijkheid op 21 augustus 1991. Sindsdien hebben opeenvolgende Letse regeringen gestreefd naar lidmaatschap van NAVO en EU, hetgeen respectievelijk op 1 april 2004 en 1 mei 2004 werd gerealiseerd.