Op 15 augustus 1947 werd India onder leiding van Jawaharlal Nehru als onafhankelijke natie deel van het Britse Gemenebest en werd het bestuur door de laatste onderkoning, Lord Mount­bat­ten, over­gedragen.

India kent een oude en rijke historie. Tussen 3000 en 1700 v. Chr. bloeide in de Indus­vallei de Harap­pa-cultuur. Vanaf 1500 v. Chr. werd de basis van het hindoeïstische geloof, met het kastenstelsel, gelegd. In de zesde eeuw v. Chr. ontstonden in India het Boeddhisme en Jaïnisme. India kende hoogtepunten van dynastieke macht en culturele bloei tijdens onder meer het rijk van de Maurya’s (derde eeuw v. Chr.), de Gupta-periode (4e-5e eeuw na Chr.), de imperiale Chola periode (9 - 13de eeuw, verantwoordelijk voor Burubudur en Angkor Vat) en de heerschappij van de islamiti­sche Mogol-sultans (1526-1707). Al in de klassieke oudheid vond een bloeiende handel plaats tussen India en Europa. Na de vestiging van de Europese handelmaatschappijen (vanaf de 16e eeuw) kreeg de handel tussen India en West-Europa een grotere omvang. Als eersten zetten de Portugezen voet aan wal in 1498 (Vasco da Gama), een eeuw later gevolg door de Britten (‘East-India Company’), de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC), de Fransen en de Denen. De VOC was anderhalve eeuw lang de voornaamste handelaar in Indiase goederen met Azië en Europa (katoen, salpeter en indigo). Deze positie werd in de tweede helft van de 18e eeuw overgenomen door de Britten. Omstreeks 1840 hadden zij het grootste deel van India gekoloniseerd. Na de grote Indiase muiterij in 1858 kwam India onder rechtstreeks gezag van de Britse Kroon. De Britse overheersing (British Raj) duurde tot 1947.

Omstreeks 1920 groeide het autochtone ‘Indian National Congress’ uit tot een nationalistische, religie, kaste en etnische afkomst over­stijgende massabeweging voor onafhankelijkheid, nauw geassocieerd met Mahatma Gandhi. Druk van de door Jinnah geleide Moslimliga, die een thuisland voor de moslims propageerde, had de Britten ertoe doen besluiten Brits-Indië op te delen in het seculiere India en het islamitische West- en Oost-Pakistan.

Op 15 augustus 1947 werd India onder leiding van Jawaharlal Nehru onafhankelijk van Groot-Brittannië en werd het bestuur door de laatste onderkoning, Lord Mount­bat­ten, over­gedragen. Hiermee werd het land autonoom onderdeel van het Britse Gemenebest. De partitie ging gepaard met massale volks­ver­hui­zin­gen en onge­veer één mil­joen doden als gevolg van etnische en religieuze rellen. De Maharadja van het overwegend islamitische Kashmir koos voor aansluiting bij India, waarna Kashmir tot op heden de belangrijkste twistappel tussen Pakistan en India vormt (zie ook Buitenlandse politiek). Gandhi werd op 30 januari 1948 door een hindoe-fanaticus doodgeschoten.

Sinds 1947 vonden drie oorlogen plaats tussen India en Pakistan, waarvan de laatste in 1971 leidde tot de stichting van de staat Bangladesh (onafhankelijk Oost-Pakistan). De relatie tussen India en China raakte in de jaren ’60 ernstig bekoeld door een grensoorlog, die in 1962 door China werd geïnstigeerd en door India werd verloren.