William Tubman (29 november 1895 - 23 juli 1971) was zeven maal (van 1944 tot 1971) president van Liberia.

Tubman was afkomstig uit een Ameriko-Liberiaanse familie (afstammelingen van vrijgelaten zwarte slaven uit de VS) en studeerde rechten en was werkzaam als advocaat. Van 1923 tot 1931 en van 1934 tot 1937 was hij lid van de Senaat voor de True Whig Party (TWP). In 1937 werd Tubman tot president van het Hooggerechtshof van Monrovia benoemd.

In 1943 werd hij tot president van Liberia gekozen, in 1944 volgde zijn inauguratie.

Tubman verklaarde de oorlog aan de As-mogendheden. Na de Tweede Wereldoorlog stelde hij zijn land open voor buitenlandse investeerders. Hij geloofde er sterk in dat de Liberianen zonder buitenlandse hulp niet de levensstandaard van Europeanen en Amerikanen konden verkrijgen.

Naast zijn aandacht voor de economische ontwikkeling van het land, hechtte hij veel waarde aan goede verstandhoudingen met de diverse inheemse stammen. Toch weigerde hij de monopoliepositie van de Ameriko-Liberianen prijs te geven.

Tubman werd zeven maal als president herkozen. In 1971 overleed hij.