Volksverhalen Almanak


Leeftijd:
Verteltijd: ca. 3 min.
Herkomst:

De toren van Medemblik Een Noord-Hollandse sage over de moeizame bouw van een kerktoren

De toren van MedemblikIn oude tijden, toen men de toren van Medemblik bouwen zou, had de duivel nog grote macht aan de kusten van de Zuiderzee. Zo gebeurde het namelijk dat hij de grond waarop men de toren wilde bouwen in drijfzand veranderde. Dat was heel gemakkelijk voor hem want de zee was vlakbij. Hij verordineerde dus maar en het water gehoorzaamde hem.

Maar eerst liet hij de lui van Medemblik een poosje bouwen en sjouwen. Hij liet stilletjes de funderingen leggen en zo, maar als ze goed en wel met de bovenbouw beginnen zouden, kwam hij in actie. Dan begon hij met z'n loze streken.

Wanneer de bouwmeester en de werklui dan op een goeie morgen op het werk kwamen zagen ze tot hun verbazing, dat alles in het waterige zand verzonken was. Ergens, ver weg, hoorden ze dan een schel spottend gelach en soms roken ze duidelijk de stank van zwaveldamp.

Nadat dit enige keren zo gegaan was begon men te begrijpen, dat de duivel de hand in het spel had. En zodra men er achter was, was de aardigheid er voor hem af. Hij kwam voor de dag met zijn bokkenpoot en lachte de bouwmeester in zijn gezicht uit. "Maar," zei hij toen hij uitgelachen was, "er is wel met me te onderhandelen. Ik sta niet altijd even stijl."

En de bouwmeester, die tot elke prijs zijn toren bouwen wilde - want het kwam zijn eer te na wanneer hij bekennen moest daartoe niet in staat te zijn - vroeg wat hij te doen had om op stevige grond te kunnen bouwen. "Wel," antwoordde de duivel, "ik zal het je zeggen, het is maar een kleinigheid. Je slacht een aantal ossen en de vellen gebruik je om de fundering op te bouwen."

"Wat zegt u?" wou de bouwmeester vragen, maar er kwam een boerinnetje aangelopen dat ijverig haar rozenkrans bad en op het gezicht daarvan verdween de duivel met een harde slag pardoes in de grond. Alleen wat zwaveldamp bleef er over.

De bouwmeester deed echter wat de duivel hem aangeraden had. Hij verzamelde een groot aantal ossenhuiden en begon op een onderlaag daarvan de toren op te bouwen. En het gelukte buiten verwachting! Op die ossenhuiden verrees de schone toren, dezelfde toren die men tegenwoordig de toren van de hervormde kerk noemt.


*   *   *

De toren van Medemblik Samenvatting
Een Noord-Hollandse sage over de moeizame bouw van een kerktoren. De duivel saboteert de bouw van de toren van de kerk van Medemblik door de grond waarop de fundamenten gelegd worden in drijfzand te veranderen. De bouwmeester vraagt wat hij moet doen om op stevige grond te bouwen. De duivel geeft hem het advies om de fundering van de kerk op ossenhuiden te leggen. Lees het verhaal

Toelichting
Dit verhaal gaat over de toren van de Bonifaciuskerk te Medemblik. Ongeveer hetzelfde verhaal wordt over verschillende andere torens verteld.

Vergelijk ook met het Chinese verhaal De grote klok van Peking, waarin een draak de stadspoort steeds laat wegzinken in de grond.

Trefwoorden


Verhaalsoort

Bron
"Sagen en legenden rond de Zuiderzee" door S. Franke. W.J. Thieme & Cie, Zutphen, 1932, p. 134-135.

Herkomst: Noord-Holland
Verteltijd: ca. 3 min.
Leeftijd: vanaf 13 jaar

Lees ook