Nationale feestdag. Op 25 november 1975 vond de proclamatie plaats van de onafhankelijke Republiek Suriname, in aanwezigheid van premier Den Uyl en kroonprinses Beatrix.

Als eerste president van de Republiek Suriname werd J.H.E. Ferrier beëdigd.

Het streven naar de onafhankelijkheid werd op 15 februari 1974 aangekondigd door premier H.A.E. Arron. In de regeringsverklaring werd opgenomen dat de onafhankelijkheid 'per ultimo 1975' zou plaatsvinden.

Voor 1974 waren er natuurlijk al enkele nationalistische c.q. politieke groeperingen die de onafhankelijkheid van Suriname propageerden m.n. de P.N.R. (Partij Nationalistische Republiek).

Niet alle groeperingen in het land waren voorstanders van de onafhankelijkheid, maar na het bereiken van consensus omtrent de totstandkoming van de onafhankelijkheid hebben de oppositionele als coalitie partijen elkaar de hand gereikt.

Op 19 november 1975 keurden de Staten unaniem de nieuwe grondwet en de vlag van Suriname goed en stemden voor de beëindiging van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden.



Op 25 november 1975 werd Suriname een onafhankelijke republiek. Bij verdrag werd overeengekomen dat Nederland voor 3,5 miljard Nederlandse gulden aan ontwikkelingshulp zal verlenen. Vlak voor en na de onafhankelijkheid vond een grote uittocht van emigranten plaats die hoofdzakelijk naar Nederland gingen.

Een paar jaar later, in februari 1980, pleegden 16 sergeanten onder leiding van Desi Bouterse een staatsgreep.

Srefidensi Dey

Srefidensi Dey is een dag die vol overgave wordt gevierd. Mensen treken traditionele creoolse kleren aan, gaan de straat op en feliciteren elkaar met de onafhankelijkheid. Zie voor een verslag: nos.nl