Op 1 mei 1979 werden de Marshaleilanden een autonome staat en onfahankelijk van de Verenigde Staten.

De eilanden danken hun naam aan John Marshall, een Britse kapitein, die ooit de eilandengroep bezocht.

In 1947 kwamen de eilanden tezamen met de Marianen en de Caroline-eilanden als trustgebied van de Verenigde Naties toe aan de Verenigde Staten van Amerika. Na de oorlog werden de Marshalleilanden vooral bekend vanwege de proeven met waterstofbommen op de Bikini- en de Enewetok-atol. Door de radioactiviteit hebben vele mensen van deze eilanden gezondheidsproblemen. In 1973 trokken de Marshalleilanden zich terug uit het “Congres of Micronesia" in hun streven naar politieke onafhankelijkheid. Autonomie en grondwet dateren van 1 mei 1979, de soevereine status in “vrije associatie" met de Verenigde Staten van 21 oktober 1986. Sindsdien wordt alleen de defensiepolitiek bepaald door de Verenigde Staten, die er 3000 soldaten legerden. In 1991 trad de republiek als lid toe tot de Verenigde Naties. Vanaf 1996 is Imata Kabua president. Zijn oom Amata Kabua was president van 1979 tot aan zijn dood in 1996. Sinds 2000 is president Kessai Note staatshoofd.

Twee van de belangrijkste eilanden zijn Jaluit en Majuro.