Volksverhalen Almanak


Leeftijd:
Verteltijd: ca. 6 min.
Herkomst:




De nieuwe schepper van de mens Een modern Marokkaans djha-verhaal

Op een dag stapte Djha een café binnen en nam plaats in de eerste de beste luie stoel. Maar aan hetzelfde tafeltje zat al een heel deftige klant. Hij was gekleed in een licht kostuum van de beste snit, had een schildpadbril en een echt gouden pen. Deze keurige heer was een beetje verbaasd over het vrijmoedige gedrag van onze Djha en sprak hem aan: "Zeg, ken jij me niet?"

"Nee," zei Djha.

"Wel, ik ben die-en-die, de ambassadeur van dat-en-dat land."

"En ik ben Djha, zoon van Djha."

"Maar je kent toch wel tenminste mijn land?"

"Nee."

"Hoe dat zo? Wij bezitten de atoombom. Wij hebben de belangrijkste fabrieken ter wereld en kunnen alle mogelijke dingen maken..."

"Wij maken geen dingen, wij maken personen."

"Wat, kunt u mensen maken?"

"Jazeker, en zelfs hele mooie, in alle soorten, alle lengten en alle kleuren."

"Dat is interessant! Juist dat ontbrak nog in onze productielijn! Ik zou graag uw vestiging willen bezoeken. Onze onderzoekers zouden zeker uw productie kunnen verbeteren!"

Djha legde met een ernstig gezicht zijn vingers op zijn lippen: "Sstt, zachtjes... fabrieksgeheim... Dat zou wel eens voor strategische of bedrijfsspionage aangezien kunnen worden. Want onze productie van mensen levert met de dag meer op..."

"Ik zal er genoeg voor betalen," zei de man, "als het moet een miljoen dinar..." Dat vooruitzicht leek Djha, die als gewoonlijk in geldnood zat, heel aantrekkelijk. Hij besloot dan ook zijn maatregelen te nemen.

"Waar en wanneer kan er betaald worden?"

"Wanneer u maar wilt," antwoordde de ambassadeur.

Djha dacht diep na en maakte toen een afspraak voor de betaling op een bepaalde tijd in een Turks bad. Hij kende het badhuis goed en wist dat er drie deuren in zaten.

Even voor de afgesproken tijd kwam Djha bij de hamman aan en bracht drie of vier kameraden op de hoogte van het plan.

Hij vroeg een van hen, die erg goed gebouwd en breedgeschouderd was om voor een handdoek te zorgen; een ander werd belast met de zorg voor een grote wolk stoom, wanneer Djha hem een knipoog zou geven; een derde werd voorzien van een slof in beide handen die hij op hetzelfde teken luid tegen elkaar moest kloppen, om zo het lawaai van een benzinemotor na te bootsen.

De ambassadeur, die nog nooit in een Turks bad was geweest, stapte door de hoofdingang naar binnen. Djha begroette hem heel hoffelijk voordat zij het bezoek aan de werkplaats begonnen.

De eerste man die te voorschijn kwam was de mooie Apollo, zonder kleren, slechts bedekt met een handdoekje.

"Wie is deze man?"

"Dat is een van onze producten. Hij is goed gelukt zoals u wel kunt zien." Het levende beeldschone model liep waardig weg door de deur van de kleedkamer.

Vervolgens troonde onze gids de onderzoeker mee naar de massageruimte.

"En hier, wat gebeurt hier?"

"Hier worden de toekomstige mensen gekneed om ze hun vorm te geven."

Terwijl ze door de zaal liepen kwamen ze langs een man waar de masseur extra zijn best op deed. "Wat is dat nu?" vroeg de ambassadeur. "O, dat is een fabrieksfoutje, die moet helemaal opnieuw vorm gegeven worden..."

Daarop gaf Djha met een knipoogje te kennen aan zijn makker dat hij de atmosfeer moest vullen met een flinke dot stoom, terwijl de andere handlanger de slofjes tegen elkaar sloeg, zodat een hels "tchac tchac" te horen was.

Een wolk vochtige stoom, gloeiend heet en verstikkend, verspreidde zich overal in de zaal.

Alle vormen vervaagden en des te meer omdat de brillenglazen van de ambassadeur beslagen raakten. Het was alsof men midden in de atmosfeer en nevels was terechtgekomen ten tijde van het ontstaan van de aarde.

Verblind, verstikt en badend in het zweet smeekte de bezoeker om genade.

Maar Djha deed het voorkomen alsof ze nog maar pas aan het begin van de rondleiding door het bedrijf waren gekomen.

Uiteindelijk slaagde de beloofde cheque erin om de onverbiddelijke gids te vermurwen en Zijne Excellentie naar de derde deur, de uitgang te leiden.

Die avond vierde de kashba groot feest, waarbij hulde werd gebracht aan de moderne wetenschap!


*   *   *

De nieuwe schepper van de mens Samenvatting
Een modern Marokkaans djha-verhaal. De ambassadeur van een rijk westers land wordt door Djha voor de gek gehouden. Hij beweert - als repliek op het gepoch van de westerling - dat zij in een fabriek mensen kunnen maken. De ambassadeur betaalt veel geld om in de fabriek te komen kijken, maar Djha neemt hem mee naar een echt Marokkaans badhuis. Lees het verhaal

Toelichting
De handige Djha weet in dit moderne verhaal ook de draak te steken met de westerling die denkt superieur te zijn. Uit: J. Scelles-Millie, Légende dorée d'Afrique du Nord, Parijs, 1973.

Trefwoorden

Thema

Meer verhalen over Hodja

Verhaalsoort

Bron
"Volksverhalen uit kleurrijk Nederland. List en Bedrog Verhalen over gastvrijheid, eerlijkheid, list en bedrog, uit de Chinese, Joodse, Nederlandse, Indiase, Turkse, Surinaamse, Marokkaanse en Indonesische verteltraditie" verschenen bij Uitgeverij Lemniscaat, Rotterdam, 1991.

Herkomst: Marokko
Verteltijd: ca. 6 min.
Leeftijd: vanaf 10 jaar

Lees ook