Niger is een Afrikaans land ten zuiden van de Sahara en een groot deel van het land is woestijn. Niger is een republiek en maakt deel uit van de landen die in 1960 voortkwamen uit de Franse kolonie Frans West-Afrika. Het land is genoemd naar de rivier de Niger. Delen van het land liggen in de Sahel.

Lang voordat Niger aan het einde van de 19e eeuw een kolonie van Frankrijk werd, lag het gebied op het kruispunt van West-Afrikaanse rijken van Songhai, Mali, Gao, en Hausa staten (Sokoto). Belangrijke transitroutes liepen door het gebied. Na een moeizame pacificatie over met name de Touareg, werd Niger in 1922 onderdeel van het Franse Gemeenschap van West-Afrika. Niger bestaat grotendeels uit woestijn. In 1959 werden commercieel interessante uraniumbronnen ontdekt.

Niger werd onafhankelijk op 3 augustus 1960 en kreeg als eerste president Hamani Diori. De macht was grotendeels geconcentreerd in de hoofdstad Niamey, en was voornamelijk in handen van het Djerma volk. Zowel de Hausa in het oosten als de Touareg in het midden en noorden van het land boden (gewapend) verzet tegen het bewind. De uraniumexploitatie kwam begin jaren zeventig goed op gang maar corruptie en wanbeleid deden de handel al snel teruglopen. Een enorme droogte in 1973 leidde tot hongersnood en algemene wanhoop in het land. In 1974 werd het regime omvergeworpen door Luitenant-Kolonel Seyni Kountché die een militair gezag installeerde onder leiding van zijn raad, de Conseil militaire suprê me (CMS). Kountché zou tot zijn dood in 1987 met harde hand het land regeren. Zijn opvolger, Kolonel Abi Saïbou, stelde met goedkeuring d.m.v. een referendum, een nieuwe grondwet in die voorzag in een eenpartijstelsel. Zijn partij was de Mouvement National pour une Société de Développement (MNSD).

Begin jaren negentig groeide de sociale en politieke onrust in Niger en nam de roep om een meerpartijenstelsel toe. In juli 1991 werd een Nationale Conferentie bijeen geroepen, die een overgangsregering installeerde. In februari 1993 vonden de eerste democratische verkiezingen plaats, die gewonnen werden door de oppositiepartij, de Alliance des Forces du Changement (AFC). Mahamane Ousmane, van de Convention Démocratique Sociale (CDS) die met de AFC en de MNSD een coalitie vormde, werd de nieuwe president van de Derde Republiek. De regering wist ondanks de onrustige situatie toch een succes te boeken met het vredesverdrag met de Touareg in april 1995.

De sociale en politieke onrust leidden uiteindelijk tot onbestuurbaarheid van het land. Dat was mede de aanleiding voor Kolonel Ibrahim Baré Maïnassara om in januari 1996 de regering aan de kant te zetten door een militaire coup. Hij zou vervolgens in juni 1996 de presidentiele verkiezingen op frauduleuze manier winnen met 52% van de stemmen. Parlementaire verkiezingen werden later dat jaar geboycot door de verzamelde oppositie wegens het "manipulerend" beleid van Baré. Het land stond daarna in het teken van stakingen, studenten- en oppositieprotesten. Pas sinds medio 1998 ("akkoord van 31 juli") leek er sprake te zijn van enige normalisering op het politieke vlak.

Het annuleren van de uitslagen van de, door de oppositie gewonnen, verkiezingen leidde tot grote politieke spanningen. Op 9 april 1999 vond een militaire staatsgreep plaats onder leiding van de commandant van de presidentiele garde, majoor Wanké. Daarbij kwam de zittende president Baré om het leven. Er werd een Raad voor Nationale Verzoening (CNR) ingesteld onder voorzitterschap van Wanké om de transitie naar de democratie te bewerkstelligen. In juni 1999 keurde een consultatieve raad een een nieuwe grondwet goed, die op 11 juli 1999 per referendum werd aanvaard. De presidentiele en parlementaire verkiezingen van november 1999 werden in het algemeen als vrij en eerlijk beschouwd. Sindsdien is Mamadou Tandja president van de eerste coalitieregering van de Vijfde Republiek en Hama Amadou de premier. Op 24 juli 2004 lokale verkiezingen plaats, welke rustig verliepen en een overwinning opleverden van de regerende partij, de MNSD, gevolgd door de Parti Nigérien pour la Dé mocratie et le Socialisme (PNDS) en CDS. Eind 2004 vonden parlementaire en presidentiële verkiezingen plaats.

Staatsinrichting

Met de grondwet van juli 1999 kent Niger een semi-presidentieel stelsel; de uitvoerende macht ligt bij de president en de premier samen. De president wordt rechtstreeks gekozen voor vijf jaar. De wetgevende macht ligt in principe bij het 113 zetels tellende parlement, de Assemblée Nationale. Het land kent het meerpartijenstelsel, politieke partijen moeten minimaal 5 % van de stemmen winnen om in de Assemblee vertegenwoordigd te zijn. De zittende Assemblee telt 5 partijen; voorzitter is Mahamane Ousmane, leider van de oppositiepartij CDS. De rechterlijke macht bestaat uit vier onafhankelijke organen naar Frans model.

Met de lokale verkiezingen van juli 2004 zijn de raden van 265 communes gekozen. De bestuurlijke structuur kent daarnaast nog het niveau van departementen en regio’s. De daadwerkelijk delegatie van beslissingsbevoegdheid zal nog vele jaren in beslag nemen.