1 Sjawwaal. In 2008 is het Suikerfeest op dinsdag 30 september.

Op de 1ste dag van de tiende maand, viert men het Suikerfeest, Id-al-Fitr, het feest van het breken van de vasten. Het einde van de Ramadan. Het exacte begin is afhankelijk van het verschijnen van de sikkel van de nieuwe maan. De hier gegeven datum is de datum van de volle dag. Het Suikerfeest begint op de dag ervoor bij zonsondergang.

Het Suikerfeest, ook wel het kleine feest, (Turks: Şeker Bayramı) is de uitbundigste gebeurtenis in het islamitisch jaar. Na dertig dagen overdag niet gegeten, gedronken, gerookt of gevreeën te hebben wordt de traditionele Ramadan (Vastenmaand) afgesloten.

Op de laatste dag van de vastenmaand Ramadan gaat vrijwel iedere moslim op de wereld naar een moskee voor het uitspreken van het feestgebed. Na het gebed omhelst men elkaar en kan het feest beginnen. Kinderen kussen de hand van hun ouders en brengen die naar hun voorhoofd. Het feest duurt vaak meerdere dagen, want er wordt aan veel mensen gedacht c.q. een bezoek gebracht; buren, familie, vrienden, arme mensen en ook de dode mensen worden niet vergeten. Er wordt wel gezegd dat het motto van dit feest 'zoet eten, zoet praten' is. Deze dag is dan ook de gelegenheid om ruzie of conflicten van de afgelopen tijd uit of goed te praten. Er mag weer overdag gegeten worden en dat wordt dan ook overvloedig gedaan: het lekkerste. en zoetste eten (Baklava!) wordt op tafel gezet.

Viering van het Suikerfeest

Op de ochtend van de eerste dag van de tiende maand, Sjawwal, staan moslims vroeg op: zij baden zich, trekken schone, eventueel nieuwe kleren aan, en zorgen ervoor dat ze lekker ruiken. Zo getuigen ze er feestelijk van dat ze een maand gevast hebben. Na zonsopgang wordt iets gegeten, bijvoorbeeld dadels of andere zoetigheid, ten teken dat de vasten echt voorbij is. Ook de arme mensen doen mee met deze gebruiken. Veelal krijgen ze voedsel en soms kleding van de rijkeren, voor wie het een plicht is voor de armen te zorgen.

Daarna gaan de mensen naar de ontmoetingsplaats, een moskee of een zaal, en in warme landen een stuk open terrein, om daar naar de preek van de imam te luisteren; waarmee de Ramadan echt afgesloten wordt. Ook de vrouwen en kinderen zijn daarbij meestal aanwezig, zoals de profeet heeft aanbevolen. Dan omhelzen de mensen elkaar, en vergeven zij elkaar eventuele fouten uit het afgelopen jaar. Ze wensen elkaar een gezegend feest.

De rest van de dag wordt besteed aan familiebezoek en - als dat mogelijk is - het bezoeken van de graven van ouders en/of kinderen. De profeet heeft gezegd dat degenen die zo’n graf bezoeken, gezegend worden bij iedere stap die zij zetten. Bij de familiebezoeken wordt veel zoetigheid gegeten (niet voor niets wordt het feest ook Suikerfeest genoemd), en worden er cadeautjes uitgewisseld. De kinderen delen volop in de feestvreugde, al hebben ze meestal maar enkele dagen gevast om met de volwassenen mee te doen.

In sommige islamitische landen is er op deze dag vaak kermis, en staan er snoepkramen op straat. Iedereen probeert aardig te zijn voor andere mensen, en met een schoon geweten en goede voornemens verder te gaan. Vaak is ook de tweede dag van de maand Sjawwal nog een feestdag.