De dag na Witte Donderdag is Goede Vrijdag. Op deze dag wordt in kerkdiensten de kruisiging van Jezus herdacht. De klokken luiden voor aanvang van de dienst niet, als teken van rouw.

Goede Vrijdag wordt 'goed' genoemd omdat de christenen geloven dat Christus' vrijwillige dood betekende dat God zich om het menselijk lijden bekommerde en het zelf op zich nam. Belijdende rooms-katholieken eten op deze dag geen vlees.

Het christendom is met name gebaseerd op het leven en lijden én de opstanding uit de dood van Jezus Christus. Goede vrijdag is dan ook de meest indrukwekkende dag voor christenen want op deze dag gedenkt men de kruisdood van Jezus van Nazareth. Op deze dag komen de christelijke gemeenschappen gewoonlijk om drie uur 's middags samen om Jezus' sterfdag te herdenken. In veel kerken houdt men dan een kruiswegviering. De dag staat in het teken van droefheid.

Maar bij alle rouw is er toch ook een beginnende vreugde om wat volbracht wordt. Dat blijkt ook uit de naam van de dag: 'Goede' Vrijdag. Het lijdensverhaal en de kruisverering vormen het middelpunt van de plechtigheden. In katholieke kerken wordt rond 3 uur in de midddag een "kruiswegstatie" gelopen, een omgang langs afbeeldingen van het vehaal van de marteling, het dragen van het kruis en de kruisiging van Christus.

Jeroen Bosch: "Christus draagt het kruis"


Andrea Mantegna: "Kruisiging" (Detail)

Zonsverduistering

Een zwarte vlam zal 't klare licht bederven,
Een matte schemer gaat de lucht besmeuren,
De kwijnend zieke zon verbleekt van kleuren, -
Dood hangt de lucht in bange doode verven;

De menschen meenen, dat hun God gaat sterven,
Reeds komt de donkre satan 't doodshemd sleuren:
Wat gaat hun bevend bonzend hart gebeuren,
Als zij hun God en licht - en leven derven!

Menschen op áárde viert uw God zijn feest,
Die nog uw slechte ziel en blikken kluistert,
Dien gij nog mint, en haat - en immer vreest:

Een bleek brok geld heeft ziel voor ziel verduisterd
En spreidt zijn gier'ge grijns om ieders geest,
Dat elk slechts 't eigen kloppend hart beluistert.

C.S. Adama van Scheltema (1877-1924)
uit: Eerste oogst (1912)