De laatste kolenmijn in Nederland, de Oranje-Nassau I in de limburgse plaats Heerlen, sluit op 31 december 1974 haar poorten; de grootschalige kolenwinning in Nederland is daarmee verleden tijd. De kolenmijnbouw in Limburg had zich vanaf het midden van de 19e eeuw ontwikkeld. Deze mijnen waren deels in particulier bezit en (na 1900) grotendeels eigendom van de Staat (DSM). Vanaf 1960 daalde, ondanks diverse reclamecampagnes, de vraag naar kolen, onder meer doordat stoomenergie met kolen werd vervangen door motoren op elektriciteit, olie en het juist in Nederland gewonnen aardgas. Dit, de nodige moderniseringen en de relatief hoge arbeidskosten in Nederland, zorgden voor het sluiten van de Limburgse mijnen. In totaal is er door tienduizenden mijnwerkers 572 miljoen ton kolen naar bovengehaald. In België wordt de laatste kolenmijn in 1992 gesloten.