Op 26 december in 2004 worden veel landen in het zuiden van Azië getroffen door een enorme natuurramp. Er vallen meer dan 230.000 doden. De herdenkingen in veel landen hebben een ingetogen karakter.


Op 26 december in 2004 worden veel landen in het zuiden van Azië getroffen door een enorme natuurramp. Er vallen meer dan 230.000 doden. Een aardbeving midden op zee (Indische Oceaan) doet zich voor rond 02.00 uur Nederlandse tijd en heeft een kracht van 8,9 op de schaal van Richter. Bij de zeebeving ontstaat een tsunami (vloedgolf), die zich met een snelheid tot 900 km per uur over de Indische Oceaan verplaatst. Waar de vloedgolf op land stuit kan deze door het ondiepere water een hoogte van 10 meter bereiken.

De zware aardbeving ontstond doordat een aardschol onder een andere is geschoven. Daardoor werd de omvang van de aarde compacter, waardoor de planeet sneller is gaan draaien. Veel is het niet, de aarde is drie microseconden sneller om zijn as is gaan draaien. Dit is een miljoenste van een seconde. Er is geen bewijs dat dieren op grote schaal zijn omgekomen door de vloedgolf van de onderzeese aardbeving uit de kust van Sumatra. Dat is de conclusie van verbaasde wildexperts in Sri Lanka. In het grootste wildpark in Sri Lanka, Yala National Park zijn enkel dode mensen aangetroffen. Alle dieren zijn ongedeerd. Het lijkt erop dat zij op tijd hoge plaatsen hebben opgezocht.

Op de Volksverhalen Almanak staat een volksverhaal uit Japan dat in 1920 werd vertaald door Nienke van Hichtum: Grootvader, de vloedgolf en het vuur