TOELICHTING:Van Frau Viehmann uit Zwehern. Dit sprookje is alleen in Duitsland bekend. Het herinnert in bouw aan
De Kikkerkoning of IJzeren Hendrik,
Het zingende springende leeuwerikje,
De ijzeren kachel en
Het ezeltje. De wonderlijke gedaante van de egel op de haan zal wel in verband staan met de vroeger zeer geliefde humoristische voorstellingen van een haan- of ganzenberijder. Volgens Grimm is in sommige varianten van dit sprookje de egel een ezel; in andere heet hij een stekelvarken dat de varkens hoedt. Twee koningen wijst hij de weg, een schurk en een nobel vorst. Een spotlied van de 16de eeuw behandelt de strijd van een egel en een wever, waarin de bereden egel beschreven wordt.
De oorspronkelijke tekst eindigt met het versje: "Mein Märchen ist aus und geht vor Gustchen sein Haus" - mijn sprookje is uit en loopt langs Guusje's huis. Voor de overijlde belofte (de belofte af te staan wat men het eerste ontmoet) zie o.a.
Het meisje zonder handen. Het verbranden van de dierenhuid, om daardoor van een betovering bevrijd te worden, behoort tot het volksgeloof; zo kunnen weerwolven onttoverd worden.
