In Appelflapland woont een mannetje dat constant hele bijzondere winden laat: ze ruiken heerlijk naar appelbloesem. De koning vindt het echter maar niks want alle onderdanen vallen steeds in katzwijm door zijn winden. Hij bindt het windemannetje aan een boom, maar daar raken zelfs de natuur en de seizoenen van slag.

Wanneer een gezin hun 25-ste kind in de boerenkool vindt, wordt de jongste telg in een bedje vergeet-me-nietjes te vondeling gelegd. De bijen ontfermen zich over haar en voeden haar op. Ze wordt letterlijk een honingzoet meisje. Zó zoet dat - wanneer een prins haar kust - alle tanden in zijn mond wegrotten...

Een oudere dennenboom beschermt in het bos een klein dom boompje dat niet snapt dat je je lelijk moet maken zodat je niet wordt omgehakt voor het Kerstfeest. Het is gewoon geen pretje om een dennenboom te zijn in december!

Een man gaat in plaats van naar de kerk een snoek vangen. Als hij beet heeft hoort hij klokken luiden en gaat ten onder in het meer.

De Indische Waterlelies is een sprookje dat zich afspeelt in India en verhaalt over een heks die mooie, dansende elfjes verandert in waterlelies omdat zij zo jaloers is op hun schoonheid.

Een arme jongen moet van zijn moeder elke dag hout sprokkelen op straffe van een pak slaag. Op een dag heeft hij geen tijd om hout te halen en de jongen moet van wanhoop huilen. Dan neemt een heer de jongen mee naar een open plek in het bos. De man tilt een steen op en de jongen moet in de kelder afdalen om een roestige lamp te halen.

Een bakker neemt Uilenspiegel in dienst, maar ontslaat hem als deze zijn opdrachten wel al te letterlijk uitvoert.

Wanneer de baron van het Kasteel van Horst te laat komt voor de mis, schiet hij de priester neer. Niemand wil meer iets van hem weten en hij sterft in eenzaamheid. Na zijn dood blijft het spoken op het kasteel: elke nacht jaagt er een zwarte spookkoets over de trappen en door de gangen en zalen.

Jan Grouwel is de dienaar van Alva en altijd op zoek naar mensen die kwaad over de hertog spreken om ze vervolgens tot de galg te veroordelen. Wanneer hij - vermomd als zwerver - drie koperslagers tegenkomt, lokt hij ze uit de tent door zelf kwaad over de Spanjaarden te spreken. Maar... boontje komt om zijn loontje.

Een zwaardveger uit Arnhem pocht dat hij in zijn eentje wel honderd Spaanse lansiers aankan. Dat moet hij bewijzen en wordt voor de hertog van Alva gevoerd. Deze is in een goede bui en zegt dat hij er maar van drie hoeft te winnen om weer een vrij man te zijn. Heel Brussel loopt uit om dat spektakel te zien.

Een arme man geeft zich ten onrechte uit voor waarzegger en gaat op zoek naar de verloren ring van een rijke weduwe. Door wat hij zegt, denken de knechten dat zij als de dieven ontmaskerd zullen worden en bekennen. Dan stopt de arme man de ring in een stukje brood en voert dat aan een kalkoen en zo voorspelt hij wie de dief is van de ring.

Om een betoverde prinses te verlossen moet een jongeman drie nachten lang stokslagen van drie reuzen weerstaan. Het lukt hem en ze trouwen, maar na bijna zeven jaar, krijgen ze ruzie en is de prinses ineens verdwenen. De jongeman gaat langs zon, maan en wind om haar weer te vinden. Ze blijkt gevangen door de Man zonder Ziel en alleen als hij die weer terugheeft wordt de prinses vrijgelaten.

Uilenspiegel werkt als knecht bij een schoenmaker en hij helpt hem als deze vraagt een pot vette soep te maken voor een goede klant. Hij gebruikt erwten, vlees, brood, uien en een handvol zout, maar waar is de boter. Ach, vet is vet, denkt Tijl en doet zijn best...

Tijl is acrobaat op de kermis van Mechelen, maar hij besluit te verkondigen dat hij van het hoogste dak van de stad naar beneden zal vliegen. Komt dat zien! Komt dat zien!

Ondanks tegenwerking van zijn moeder spant Tijl een hoog koord boven de markt in Damme. Hij slaagt er in om de grote mensen uit hun evenwicht te brengen terwijl de kinderen zijn grap doorhebben en plezier maken.

De buurman van Uilenspiegel neemt Tijl in vertrouwen. Deze geeft hem advies over hoe hij kan voorkomen dat hij zijn geslachte varken met anderen moet delen. Zeg gewoon dat-ie gestolen is!

Als een kasteelheer op zoek is naar een nieuwe knecht, liefst niet al te saai, dient zich een man aan die zichzelf met een andere naam voostelt. Dit geeft uiteindelijk een spraakverwarring waar de nieuwe knecht zijn voordeel uit trekt.

Onze grappenmaker ziet een boer een koe aan een touw voortslepen. Even daarachter loopt een niet al te slimme jongeman. Tijl stelt hem voor de koe los te maken en de jongen aan het touw vast te binden. Dat wordt lachen wanneer de boer op de markt aankomt!

Op de kermis vertoont Tijl zijn kunsten, maar een grappenmaker wil ook wel eens rustig een dutje doen. Hij kruipt in een lege bijenkorf en valt in een diepe slaap. Voordat hij het in de gaten heeft wordt de korf met Tijl erin gestolen door twee dieven.

Een kat en een muis gaan samenwonen en sparen samen een pot vet. De kat belazert echter de muis en wanneer de pot vet nodig is, blijkt deze leeg te zijn. De muis spreekt de kat daarop aan, maar deze eet de muis met huid en haar op. Dat smaak hem zo goed dat vanaf dat moment alle katten op muizen jagen.

Als een soldaat na te zijn afgezwaaid mag overnachten bij een oudere dame, krijgt hij van haar de opdracht om de groeten te doen aan haar drie broers: Mijnheer Morgenster, Mijnheer Maan en Mijnheer Zon. Als hij dit dan ook braaf doet wordt hij uiteindelijk rijkelijk beloond.

Een koningsdochter zit gevangen in een rovershol. Een bakkersknecht besluit de dochter eruit te halen en begeeft zich op dat moment in reeks avonturen waaruit ze beiden heelhuids te voorschijn komen.