Ter ere van de geboortedag van Amílcar Cabral (12 september 1924 - 20 januari 1973), die streed voor de onafhankelijkheid van zowel Kaapverdië als Guinee-Bissau.

Amílcar Cabral werd op 12 september 1924 geboren in Guinee-Bissau (een kolonie van Portugal) als kind van Kaapverdische ouders. In 1932 verhuist hij naar Kaapverdië. Wanneer Amílcar Cabral zijn middelbare school afmaakt, start hij in de hoofdstad Praia als medewerker bij de nationale drukkerij. In 1945 krijgt hij een beurs toegewezen, waardoor hij kan starten met zijn studie aan de Agrarische Universiteit in Lissabon, Portugal.

Wanneer hij 5 jaar later afstudeert, begint hij meteen te werken bij het Agrarisch Centrum in Santarem. In 1952 keert hij terug naar Guinee-Bissau, onder contract vanuit de Portugese overheid om verschillende werkzaamheden uit te voeren. Drie jaar later dwingt de Gouverneur van Guinee-Bissau hem te vertrekken, waardoor hij in Angola gaat werken. Tevens wordt hij lid van een verzetspartij: De Beweging voor Vrijheid van Angola.

In 1956 wordt door Cabral de Afrikaanse Partij voor Onafhankelijkheid van Guinee-Bissau en Kaapverdië (PAIGC) opgericht. Cabral beschouwde namelijk de bewoners van Guinee-Bissau en van Kaapverdië als één volk. In de hoofdstad van Guinee-Bissau, Conakry, wordt tevens een delegatie van deze partij ondergebracht. China steunt de partij door onder andere militaire training te verzorgen. In 1963 breekt de burgeroorlog uit in Guinee-Bissau, met een aanval op militaire doeleinden in Tite, ten zuiden van Guinee-Bissau. Tegelijkertijd richt de PAIGC een noordelijk front op. De burgeroorlog duurt voort en zelfs het bezoek van Paus Paul VI, in juli 1970, kan hier geen einde aan maken.

In hetzelfde jaar, in november, besluit de Gouverneur over te gaan tot een speciale commando aktie met als doel de leiders van de vrijheidspartij, met een basis in Conakry, volledig uit te schakelen; dit offensief mislukt volledig.

Op 20 januari 1973 wordt Amílcar Cabral op brute wijze vermoord. Op dat moment is nog niet duidelijk wie de dader is, maar tegelijkertijd worden zijn mede-partij leiders o.a. Arisitides Pereira, Vasco Cabral en Jose Araujo ook gearresteerd. De moord draagt niet bij aan het verminderen van de burgeroorlog, de strijd wordt alleen maar heviger.

In september 1973 wint de PAIGC de zware strijd en wordt Guinee-Bissau uiteindelijk onafhankelijk van de Portugese onderdrukking. Amílcar Cabral gaat de geschiedenis in als de martelaar en vrijheidsstrijder.